Het leven van Angelie, Richard, Thomas en Sophie

Bijna alweer een jaar

2011-07-20T14:43:00.001+02:00

Wat gaat de tijd toch ontzettend snel. Ik geloof dat ik dat elke keer schrijf maar je het is ook gewoon zo.

Sophie is over 3 weken alweer een jaar. Het voelt nog als gisteren dat ze eindelijk geboren werd na een helse zwangerschap. Maar er zijn alweer genoeg dingen gebeurt, Sophie kruip zo snel als de wind lijkt het wel. Als je even de andere kant op kijkt zit ze al in de keuken terwijl ze daarvoor bij de televisie zat. Ook kan ze zich overal aan optrekken en is ze aan het oefenen om los te staan wat er zo leuk uit ziet. Ze laat dan heel voorzichtig de spijlen van de box los en staat dan een seconde of 10 helemaal los en daarna valt ze op haar billen. Ze heeft ook het lopen langs de bank ontdekt en heeft zelfs al een paar keer de overstap van bank naar tafel gemaakt.

Aan de ene kant vind ik het erg jammer dat het allemaal zo snel gaat maar ook wel weer heel erg fijn omdat ze dan steeds beter duidelijk kan maken wat ze wil. Ik vind het namelijk heel moeilijk als ze ontroostbaar huilt en ik niet weet wat er aan de hand is. De afgelopen avonden is het namelijk bal met haar ze wordt helemaal hysterisch als ze op bed gelegd wordt en blijft gewoon echt krijsen en niets helpt, het enige wat ze leuk vindt is beneden zitten en dan nog niet eens bij ons maar gewoon spelen op de grond.

Met Thomas gaat het helemaal super. We hebben flink wat problemen met 's avonds slapen gehad dat we soms ruim anderhalf uur bezig waren en niet weg mochten bij hem maar dat gaat inmiddels heel erg goed. Verder kletst hij de oren van ons hoofd en vraagt elke keer wat hij hoort en vertelt wat hij ziet. Echt zo leuk allemaal.

Met Richard en mij gaat het ook allemaal goed. Richard heeft net een nieuwe baan in Den Haag en ik werk op dit moment in de thuiszorg in Etten-Leur.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Alweer 7 maanden

2011-03-13T12:52:00.001+01:00

Wat gaat de tijd toch snel, Sophie is alweer 7 maanden.
Sophie ontwikkelt zich goed ze kan inmiddels rollen van haar rug naar haar buik en ook weer terug en als je even niet kijkt als ze in de box ligt heeft ze zich 180 graden gedraaid erg grappig.

Ze eet nu ook fruit en groenten en af en toe een boterham. Helaas heeft ze het vaak te druk om haar mond open te doen voor het fruit, ze is dan van alles en nog wat aan het bekijken en ze kijkt dan vooral naar beneden. Brood vindt ze wel erg lekker.

Met Thomas gaat het ook goed. Ik sta versteld van hoe snel hij nu is met praten hij zegt elke dag wel een nieuw woord. Ook is hij erg bezig met groot klein hier en daar en hij begrijpt het ook allemaal.

Aankomende vrijdag moet hij geopereerd worden want hij heeft al een paar keer oorontsteking gehad en nu worden zijn neusamandelen geknipt en krijgt hij buisjes in zijn oren. Ik knijp m nu al hier voor ik vind het dus echt helemaal niets dat mijn mannetje geopereerd moet worden

- Posted using BlogPress from my iPhone

Wat gaat de tijd snel

2010-10-20T14:09:00.001+02:00

Hoe snel kunnen 10 weken gaan. Het lijkt nog maar een paar dagen geleden dat Sophie geboren is maar niets is minder waar ze is al weer 10 weken bij ons en vandaag is ze zelfs voor het eerst naar het kinderdagverblijf. Ik zit dus moederziel alleen thuis ;)

2 weken terug zijn we met Thomas naar ballorig geweest en wat heeft hij genoten van het glijden klimmen vooral van het springen op de trampoline. Polis hij super lief voor Sophie, hij gaat als ze huilt meteen kijken en hij wil haar graag vasthouden en knuffelen. Wat nog het meest schattige is als hij haar handje vasthoudt.

- Posted using BlogPress from my iPhone

Sophie Ilse

2010-08-22T21:50:00.002+02:00

Sophie Ilse

Zo eindelijk tijd om weer eens een blog te schrijven.

Sinds mijn laatste blog is er veel gebeurd. De hoofdpijn waar ik eerst alleen ’s morgens last van had werd heviger en kreeg zoveel last dat ik weer morfine moest gaan gebruiken. Dit was voor mij erg moeilijk omdat dat ik wist dat als ik het teveel zou gebruiken Sophie opgenomen zou moeten worden na de geboorte. De morfine die ik gebruikte kwam ook in haar bloed terecht en dat betekende dat ze misschien wel verslaafd er aan zou kunnen zijn. Ik heb het dan ook zo min mogelijk gebruikt alleen werd de hoofdpijn steeds heftiger moest ik dus ook meer gaan gebruiken. Met 37 weken zat ik er helemaal doorheen ik lag bijna hele dagen op bed omdat de hoofdpijn maar niet weg wilde. Uiteindelijk heeft de verloskundige me doorgestuurd naar de gynaecoloog met het verzoek om me in te gaan leiden omdat de situatie niet meer te houden was.

Vrijdag 6 augustus moest ik om half 4 bij de gyn zijn, helaas liep zijn spreekuur 80 minuten uit en moesten dus blijven wachten. Ik voelde me erg benauwd in de wachtkamer dus zijn Richard en ik wat gaan drinken in de hal van het ziekenhuis. Ik heb toen een poging gedaan om wat te puzzelen maar kon mijn gedachte niet helemaal helder krijgen en voelde me op dat moment echt belabberd. Om kwart over 4 zijn we toen terug gegaan naar de wachtkamer en om iets voor 5’en waren we eindelijk aan de beurt. Na dat de gyn mij had onderzocht en hij vond ingeleid kon worden vroeg hij hoe het me ging. Ik kon alleen maar aangeven dat het niet meer ging. De gyn vond dat ik daarom de volgende dag ingeleid moest worden en het gelukkig niet over het weekend getild werd. Mijn god wat was ik hier toen blij mee want ik zag het al niet zitten om minimaal nog 2 dagen te moeten wachten voor dat er iets zou gebeuren en er dus ook weer kans was dat ik morfine moest gaan gebruiken. Voor dat ik weg mocht moest mijn bloeddruk nog even gecontroleerd worden en die was opeens toch wel een stuk hoger dan anders ( dat verklaarde voor mij het vreemde gevoel dat ik eerder had) Ik moest meteen blijven en aan het CTG (een monitor om de hartslag en bewegingen van de baby in de gaten te houden) Mijn bloeddruk op de afdeling bleef goed dus werd ik niet die avond nog ingeleid.

Ik had sinds vrijdag ochtend geen morfine meer ingenomen en wilde dat ook zo houden omdat ik niet wilde dat Sophie als ze geboren was lang opgenomen moest worden. De nacht van vrijdag op zaterdag kreeg ik nog wel een migraine aanval maar gelukkig had ik deze snel onder controle en viel ik dus snel in slaap. Wel heb ik voor mijn gevoel elk uur gezien die nacht want je slaapt toch minder lekker als thuis.
Om half 8 werd ik opgehaald om mee te gaan naar de verloskamers, Richard kwam net aanlopen toen ik naar de verloskamers liep. Ik mocht kiezen in welke kamer ik wilde liggen en heb toen gekozen om op de zelfde kamer te liggen als bij de geboorte van Thomas.
Eerst moest ik een half uur aan het CTG om te kijken hoe Sophie het deed en of ze goed bewoog. Op zich deed ze het allemaal goed alleen bleef haar hartslag erg op één lijn en normaal schommelt de hartslag van een baby tussen de 120 en 160 slagen per minuut. Maar de verloskundige vond dat ze toch goed bewoog dus om 8 uur werd ik onderzocht en werd de eerste keer gel ingebracht. De gel moest er voor zorgen dat mijn baarmoedermond zou verweken en verstrijken waardoor er ontsluiting ontstaat en de bevalling kan gaan beginnen. Mijn baarmoedermond zat nog helemaal dicht en was ook naar achtergekanteld hierdoor was het onderzoeken niet echt fijn. Na het inbrengen van de gel moest ik een half uur aan het CTG blijven. Sophie vindt het allemaal niet erg en blijft lekker bewegen.

Om 9 uur komt ook mijn schoonzus die bij de bevalling aanwezig zal zijn. Rond 10 uur begin ik toch wel wat krampen te krijgen die door gaan naar mijn rug. Dit is best wel een gemeen gevoel en ben ik ook helemaal niet gewend omdat ik helemaal nooit pijn in mijn rug heb. Om 11 uur wordt ik weer onderzocht en ik heb 2 cm ontsluiting, er wordt voor een tweede keer gel ingebracht en ik moet weer op bed blijven aan het CTG om Sophie te controleren. De krampen worden steeds heftiger en ik moet echt wel een beetje puffen om ze onder controle te houden.
Ondertussen zijn we lekker een beetje aan het kletsen en tv aan het kijken, wat moet je anders als je zolang moet wachten als het ware.
Om half 2 wordt ik weer onderzocht en helaas schiet het nog niet op, ik heb nog steeds 2 cm ontsluiting. Ze willen niet mijn vliezen te vroeg breken omdat dit niet automatisch betekent dat de bevalling opgang gaat komen en er dan een kans is op een infectie.
Voordat de verloskundige van de dagdienst naar huis zegt ze dat de bevalling waarschijnlijk niet vandaag zal gaan gebeuren omdat de ontsluiting niet vordert.
Om 18 uur word ik weer gecontroleerd en heb nog steeds maar 2 cm ontsluiting en er wordt besloten dat we morgen verder gaan met inleiden.
Hier had ik het wel heel erg moeilijk mee omdat ik behoorlijk heftige weeën had voor mijn gevoel die ook niet weggingen onder de douche etc. en ook omdat ik bang was dat ik weer last van mijn hoofd zou krijgen die nacht.
Om half 7 was ik terug op de afdeling, gelukkig had ik nog steeds een vierpersoonskamer helemaal voor mezelf. We zijn toen met z’n drieën beneden een broodje gaan eten, ik had sinds half 9 ’s morgens niet echt meer iets gegeten, ik weet nog steeds niet waarom dat was. Omdat ik Thomas eigenlijk sinds donderdagavond niet meer had gezien hebben we mijn schoonouders gevraagd om nog even met hem langs te komen. God wat was ik blij om mijn mannetje weer te zien. Hij vond het allemaal wel spannend zo in dat ziekenhuis, lekker weg rennen voor opa en tante. Hij heeft nog lekker bij mij op bed gezeten en ik heb heerlijk met hem geknuffeld. Om half 8 ging iedereen naar huis, Richard mocht wel langer blijven maar ik vond het niet nodig dus die zou ook lekker op tijd gaan slapen want hij moest de volgende ochtend weer om half 8 bij me zijn. Ik ben toen op een stoel een boekje gaan lezen omdat als ik op bed ging liggen ik weer last kreeg van weeën.
Rond half 9 kreeg ik opeens een kramp en iets later weer en toen nog een keer. Ik ben toen maar gaan noteren hoeveel tijd er tussen zat en hoelang ze duurde. Er zat ongeveer 2 minuten en ze duurde zo’n 40 seconde. Om kwart voor 9 kreeg ik een pijnlijke wee die ik echt weg moest puffen. Ik besluit dat ik toch maar even de verpleegkundige moest bellen en op het moment dat de verloskundige binnenkomt voel ik dat ik vocht verlies. Mijn vliezen zijn spontaan gebroken. De weeën worden heel snel heel heftig en ik moet Richard bellen om aan te geven dat hij terug moet komen naar het ziekenhuis. Nadat ik gebeld heb wordt ik weer naar de verloskamers gebracht en word ik aan het CTG gelegd, Sophie haar hartslag is nu goed aan het wisselen en ze is ook nog druk aan het bewegen volgens de monitor. De weeën worden erg snel heel pijnlijk en ik kan ze nog maar met moeite wegpuffen. Om kwart over 9 komen Richard en Brigitte binnen.
Na een half uur aan het CTG gelegen te hebben werd ik weer gecontroleerd en had ik 5 cm ontsluiting, het begon nu echt op te schieten. Omdat de weeën zo pijnlijk waren en ik ze niet meer goed kon wegpuffen werd er besloten dat ik pijnstilling zou krijgen. Bij Thomas had ik ook pijnstilling gehad, toen heb ik pethidine (een broertje van morfine) gekregen doormiddel van een injectie in mijn been. Ik dacht dat nu ook te krijgen maar ik kreeg nu een infuus met morfine. Ik kreeg een pompje en elke 10 minuten kon ik mezelf een extra dosis geven om de pijn te verlichten. Voordat het infuus er inzat was het al half 10 en uiteindelijk heb ik 2 keer op de knop kunnen drukken voor een extra dosis en heb ik niet het idee gehad dat de pijn minder werd. Dit kwam ook omdat de weeën heftiger werden maar op dat moment had ik dat niet helemaal door. Tegen 10 uur werd ik opnieuw gecontroleerd en had ik 8 cm ontsluiting, ik was dol gelukkig dat het allemaal zo snel ging. Helaas had ik te vroeg gejuicht want ik kreeg als persdrang voor dat ik volledige ontsluiting had en ik heb voor mijn gevoel 20 minuten persweeën moeten wegpuffen, en dat gaat dus gewoonweg niet, hoe hard je het ook probeert je lichaam gaat op een gegeven moment meepersen zonder dat je dat wilt. In werkelijkheid zal het een minuut of 5 zijn geweest.
Om 07-08-2010 22.19 uur is Sophie Ilse geboren nadat ik 11 minuten heb moeten persen. Sophie wilde alleen niet echt lekker opstarten dus nam de verloskundige haar snel mee naar een andere ruimte waar ze haar een beetje zuurstof hebben gegeven omdat ze niet zelf wilde ademen. Toen ze begon te huilen zei Richard dat was wel even eng, ik had het allemaal wel meegekregen dat ze haar mee namen maar omdat de morfine en adrenaline door mijn lijf heen ging heb ik het gelukkig niet als eng ervaren.

Ik vond het wel onwerkelijk dat het allemaal zo snel is gegaan maar was super blij dat mijn kleine meisje er eindelijk was. En wat was ze mooi. Sophie heeft de nacht op de couveuse afdeling doorgebracht omdat ze haar toch even goed in de gaten wilde houden door dat ik morfine voor de bevalling en tijdens de bevalling had gebruikt.
De volgende ochtend mochten we om half 12 naar huis en vanaf dat moment zijn we alleen maar aan het genieten van Sophie en ook van Thomas.

Thomas is echt super lief voor zijn kleine zus. Hij geeft haar heel veel kusjes en ze mag zelfs slokjes drinken van hem hebben. We leggen hem dan maar uit dat Sophie alleen maar melk mag drinken maar het is zo schattig dat hij alles met haar wil delen. Ze heeft zelfs al een keer met zijn konijn mogen kroelen.
Vandaag heeft Thomas geholpen met het geven van het flesje en dat deed hij erg goed, hij doet alles heel voorzichtig een zachtjes. Ook heeft hij 2 keer haar speentje gegeven en dan is hij zo voorzichtig en doet hij heel netjes het speentje in haar mond zonder hard te duwen. Ik ben benieuwd hoelang hij het nog leuk gaat vinden.

Inmiddels is Sophie alweer 2 weken oud, wat gaat de tijd toch weer snel, Richard heeft nog 1 week vakantie en dan moet hij weer gaan werken. Pas dan zal ik merken hoe het leven met 2 kinderen echt is omdat we nu alles samen doen en als Thomas iets doet wat niet mag is er nog altijd iemand om hem te corrigeren en straks ben ik alleen en dan zal hij wel nog meer gaan uitproberen wat hij wel en niet kan.

En dan nu een heleboel foto’s van Sophie en ook van Thomas natuurlijk

Mijn buik met 38 weken (eerste keer gel had ik toen al gehad)

De avond van de bevalling nog even kroelen met Thomas, had m al zo lang niet gezien

Sophie net geboren
`

Gelukkige papa en mama

Voor het eerst bij Tante Brigitte, net na de geboorte

Zo heeft ze in mijn buik gezeten

Met kleertjes aan

Voor het eerst in de maxicosi

Ik ben grote broer

De eerste ontmoeting van Thomas en Sophie

Opa heeft Sophie al uit de maxicosi gepikt

Het gelukkige gezinnetje

In de wieg

Met z’n viertjes

Lekker liggen in het zonnetje op papa z’n borst

In de wandelwagenbak

Lief met Thomas

Voor het eerst buiten met mama(4 dagen na de bevalling)

Papa achter de wandelwagen

Sophie is net zo groot als de dikkie dik knuffel van Thomas

Kleine vingertjes

Sophie in de wandelwagenbak buiten

Ik met Thomas in het zijspan en Sophie in de wandelwagen

35 weken

2010-07-19T22:15:00.003+02:00

Zo inmmiddels ben ik alweer 35 weken zwanger en komt het einde inzicht, gelukkig.

Ik moet zeggen dat dit absoluut geen makkelijke zwangerschap is geweest, ik had wel al een vermoeden dat ik last van mijn bekken zou gaan krijgen net als bij Thomas maar ik had niet verwacht dat ik met 12 weken zwangerschap al in de ziektewet zou komen te zitten.

Gelukkig zijn alle klachten waar ik last van heb gehad zo goed als over. Het enige waar ik nu nog last van heb is elke ochtend hoofdpijn die toch wel een uurtje of 2 aanhoudt voordat het over is. Woensdag moet ik weer naar de verloskundige en ga ik wel aangeven dat dit me wel begint op te breken.

Met Thomas gaat het erg goed, hij loopt nu sinds een maand los en kan dit heel erg goed. We zijn weer op controle geweest bij het consultatie bureau en hij weeg inmiddels 12 kilo en is 81 cm lang. Qua gewicht zit hij precies op het gemiddelde maar hij is iets kleiner al gemiddeld, maar dat komt waarschijnlijk van papa want die was ook vrij klein.

Met de josje gaat ook alles goed, ze beweegt lekker en kan af en toe behoorlijk pijnlijk bewegen of haar kont naar buiten drukken.

De babykamer is af alleen moeten er nog wat acessoires bij komen want ik vind het nog wel een beetje kaal
hier zijn wat foto's van het kamertje en van Thomas

het leven tot zover

2010-05-20T11:39:00.000+02:00

Met Thomas gaat alles heel erg goed, hij zou kunnen lopen als hij niet zo eigenwijs zou zijn. Hij vindt het namelijk sneller om te kruipen of om achter zijn loopwagen te lopen, heel af en toe doet hij een stap los maar dat is echt heel af en toe.
Verder heeft hij een tweede beste vriend naast zijn konijn en dat is een grote dikkie dik knuffel. Hij knuffelt deze zodra hij m ziet, we geven hem dan ook alleen thuis en als hij ’s avonds gaat slapen want hij is te groot om overal mee naar toe te nemen.

Met Josje gaat ook alles zoals het hoort, ze trapt lekker en dan vooral als ik eindelijk even kan gaan rusten. Ik heb wel het idee dat ze niet met haar hoofd naar beneden ligt maar dat ze als het ware dwars in mijn buik ligt omdat ik haar altijd onderin mijn buik voel en als ik lig dan voel ik haar vaak aan de zijkant van mijn buik.

We hebben afgelopen zaterdag het geboortekaartje uitgezocht. Wat een hel was dat, toen we het kaartje voor Thomas gingen uitzoeken waren we eigenlijk zo klaar omdat we het kaartje al thuis hadden en alleen gingen kijken of er eventueel nog een leukere zou zijn. Maar nu had ik al meerdere proefkaarten aangevraagd maar geen van die waren “het” dus toen maar naar de winkel die alle boeken met kaarten heeft staan. En vergis je niet want er zijn nogal wat boeken met kaarten. Het doorbladeren van de boeken ging erg snel omdat we eigenlijk geen enkele kaart er echt uit vonden springen. We hadden nadat we alle boeken hadden door genomen 3 kaartjes die we wel oke vonden, en dan heb je dus zo’n 12 boeken doorgekeken met elk toch wel 80 kaartjes. De kaartjes die we wel leuk vonden kwamen uit 1 serie en hebben we de kaartjes naast elkaar gelegd en hebben we toch een mooi kaartje uitgekozen.

Met mij gaat het niet zo lekker, de klachten mijn hoofd zijn nu zo goed als onder controle. Ik gebruik de morfine bijna niet meer alleen als de hoofdpijn echt niet over wil gaan. Maar de last die ik heb van mijn bekken is in de laatste weken erg heftig geworden. Ik heb inmiddels bij de thuiszorg een rolstoel geleend voor de lange stukken lopen omdat als ik te veel gelopen heb ik de rest van de dag niets meer kan. Ook heb ik erg veel pijn als ik te veel in huis loop, hierdoor kan ik dus thuis ook steeds minder en helaas dus ook steeds minder met Thomas als hij thuis is. Hier heb ik het heel erg moeilijk mee en ondanks de fysiotherapie die ik krijg wordt de pijn op mijn schaambot tot nu toe alleen maar erger. De maand juni wordt voor mij helemaal moeilijk, ondanks dat Richard er alles aan doet om het toch makkelijker te maken. Want in de maand juni is iedereen op vakantie en dat betekent dat ik niemand heb om op terug te vallen als ik het niet red met Thomas. Het komt er nu op neer dat ik 3 dagen alleen met hem ben en ik ben nu al doodsbenauwd dat ik het niet ga redden omdat ik te veel pijn heb, ik ben hier dus al een week of 2 over aan het dubben. Richard heeft het op zijn werk gelukkig kunnen regelen dat hij de donderdagen thuis kan werken en daar ben ik echt super blij om. Ook proberen we Thomas voor de drie dagen die nodig zijn naar de opvang te brengen. Ik dit ook allemaal met de verloskundige besproken en ook aan gegeven dat ik het niet zie zitten om op deze manier nog 14 weken door te moeten lopen en gelukkig gaf ze aan dat als de klachten niet over gaan ze me niet zal laten doorlopen tot de 40 weken maar we dan gaan kijken naar andere oplossingen. Het feit dat ze hier positief tegenover staat neemt voor mij al heel veel druk van de ketel.

Het is gelukt Thomas mag in de maand juni 3 keer extra komen, ik ben heel erg blij want nu hoef ik me geen zorgen te maken of het me wel of niet gaat lukken om alleen thuis met hem te zijn.

Nog een paar foto’s van mijn buik en Thomas

20 weken echo

2010-04-02T22:10:00.004+02:00

Vandaag was de dag van de 20 weken echo.

Vanmorgen om 8.45 moesten aanwezig zijn en om 9 uur waren we aan de beurt. Nadat de echografist de hersenen, het hartje, diafragma, nieren, navelstreng, placenta etc. had bekeken en alles had goedgekeurd vroeg hij of we het geslacht wilden weten. Dat wilden we natuurlijk heel graag. Martine (mijn beste vriendin) had op een gegeven moment gezegd dat ik een meisje zou krijgen en vanaf dat moment heb ik daar best wel over nagedacht. Tot een week of 2 terug, toen werd ik weer overtuigd dat ik een jongen zou krijgen. Zo ging ik ook naar de echo toe met het idee dat dit bevestigd zou worden maar niets is minder waar. Thomas krijgt namelijk een zusje. Nadat de echografist dit gezegd had ben ik geloof ik een beetje stil gevallen. Toen we naar buiten liepen zei ik alleen maar "dit kan niet, ik geloof het niet" daarnaast was ik ook echt aan het trillen. Ik heb vrijwel meteen Rianne (mijn andere beste vriendin) gebeld en alleen maar gezegd "het kan niet" grappig genoeg wist ze meteen genoeg en zei ze alleen maar "krijg je een meisje?"
Ik heb iedereen meteen gebeld en hierdoor ben ik gelukkig snel gewend aan het idee, had echt gedacht dat het langer zou duren maar dat is gelukkig niet zo. Richard en ik zijn meteen met m’n schoonouders gaan shoppen en hebben zelfs al een behangetje en wat kleertjes uitgezocht voor de kleine meid.

foto's

2010-03-27T10:45:00.003+01:00

Ik zit nu bij de kapper (lang leve de kapper met internet) en moet nog een tijdje wachten dus moet ik maar van de gelegenheid gebruik maken om mijn blog te updaten.

Volgende week vrijdag hebben we de 20 weken echo en dan zullen we eindelijk weten of het een jongen of een meisje is. Mijn gevoel zegt nu dat het een jongen zal zijn dus ben benieuwd of mijn gevoel net als bij Thomas goed zit.

19 weken zwanger

Hier de beloofde foto's.

Het is zijn geen foto's van onze eigen bakfiets maar je kan wel zien dat hij het erg leuk vindt. Helaas is het me nog niet echt gelukt om met Thomas en onze bakfiets te fietsen, maar dat komt doordat ik weer behoorlijk veel last heb van mijn hoofd.

Richard op de fiets

Ik op de fiets

voor het fietsen, wat doe ik in dit bakje

na het fietsen, dat bakje is best wel heel erg leuk

Bakje met een kap erop

Tante op de bakfiets

Lekker spelen

Mooie man

Dat is leuk is opa er ook opeens

In de kofferbak van opa

Lekker los staan

Bij opa en oma op de garage klimmen

Thomas zijn favoriete plek

Op de schommel bij opa en oma in Lelystad
`

Op de wipkip, dat vindt Thomas ook wel leuk
`

Wilde je de folder nog lezen?? Want dat kan nu niet echt meer....

Bij opa op schoot

Lopen aan één hand

Thomas eet mee

2010-03-07T11:12:00.000+01:00

Ik weet niet hoe ik moet beginnen maar dat komt omdat ik zoveel wil vertellen.

Ten eerste eet Thomas tegenwoordig gewoon met de pot mee, wat eerst een heel vervelende strijd was omdat hij echt niet wilde eten wat we aten of wat we voor hem hadden klaargemaakt. Dan had ik voor hem bijvoorbeeld worteltjes met aardappels en een stukje vlees en dan net zo fijn gemaakt als de potjes die hij wel at maar meneer werd er alleen maar hysterisch van. Dus waren we daar maar mee gestopt omdat ik eten niet wil dwingen en als hij potjes wel goed at ik het wel goed vond. Maandag moesten we naar het consultatiebureau en vaak neem ik de adviezen die ik krijg niet zo nauw en doe een beetje mijn eigen ding. Maar nu kregen we het advies om het niet fijn te maken en ook niet te mengen maar voor hem neer te zetten en laten proberen wat hij wilde en lekker met zijn handen te laten eten. En we geloofde onze ogen bijna niet maar alles ging naar binnen en hij vond het wel leuk zo eten.

Gisteren hebben we een bakfiets gekocht, helemaal super. Ik wilde eerste een moederfiets maar zag mezelf ook niet snel met twee kinderen en boodschappentassen fietsen. Richard is toen een beetje gaan googlen en heeft toen een site gevonden met heel mooie bakfietsen en gisteren zijn we gaan kijken en hebben er meteen een mee genomen, wel een behoorlijke smak geld die je uitgeeft maar het is wel handig want straks kan de Joris ook meteen met in de maxicosi.

Met mij gaat het de ene dag beter als de andere heb nog steeds wel last van hoofdpijn en zit al 3 weken in de ziektewet hierdoor en inmiddels begin ik ook al weer last van mijn bekken te krijgen. Ik heb het vermoeden dat dit net als de zwangerschap van Thomas geen makkelijke weg zal gaan worden maar het eind resultaat is de pijn en ongemakken dubbel en dwars waard.

Ik zal binnenkort weer wat foto’s plaatsen maar ik moet nu eerst even weer naar Thomas want die is weer wakker

echo's

2010-02-19T15:48:00.004+01:00

12 weken

2010-02-06T19:46:00.004+01:00

Vandaag ben ik 12 weken en dus heb ik het eerste deel van de zwangerschap achter de rug. Ik ben soms nog steeds niet gewend aan mijn zwangerschap, al kan ik al 2 weken mijn eigen kleding niet meer aan en lijk ik eerder 6 maanden zwanger dan 12 weken. Ook vind ik het soms best wel moeilijk als ik erover na denk hoe dat zal gaan met twee kinderen.
We mogen van geluk spreken dat Thomas vaak heel makkelijk is maar soms is hij best een handenbindertje en als Joris (zo is de kleine gedoopt) er dan ook is weet ik niet hoe ik dat moet doen. Gelukkig is dat pas over een half jaar en is Thomas dan al weer een stuk groter en kan dan al veel meer dan hij nu kan en is dus dan ook alweer een stuk minder afhankelijk.

Vandaag zijn we op verjaardag visite geweest bij Fenna want die is alweer 4 geworden, kleine meisjes worden erg groot. We hebben haar een stoeltje voor haar pop gekocht dat op de fiets kan maar ook als autostoeltje kan dienen

Ze was er erg blij mee en de pop die ze al moest er meteen in.

Dinsdag heb ik de 12 weken echo, ben erg blij dat we weer een kijkje mogen nemen hoe het met Joris gaat. Ik heb dinsdag wel het hartje gehoord dus ik weet dat het daarmee goed zit.

de tweede

2010-01-17T22:15:00.004+01:00

Het is erg lang geleden dat ik geschreven heb en ik wil ook zeker proberen om meer te schrijven maar soms is het erg lastig.

Sinds 13 december weten we dat we opnieuw zwanger zijn. Het is wel iets eerder als dat we gepland hadden, we wilde eigenlijk nog een jaartje wachten maar de natuur dacht daar blijkbaar toch anders over.

Eigenlijk wist ik al eerder dat ik zwanger was, maar kon niet eerder dan 12 december testen omdat ik dan ongesteld zou moeten worden. Het was apart weekend omdat Damian een weekendje bij ons kwam logeren en ik dus ondertussen met hele andere dingen bezig was. Gelukkig wilde Damian alleen maar spelletjes spelen op de playstation en WII en dit vooral met Richard dus kon ik me bezig houden met andere dingen. Vrijdag 11 december had ik wel al een zwangerschaptest gedaan maar die was negatief. Begon zelfs te twijfelen of ik wel zwanger was. Zaterdag werd Damian bij ons gebracht en daarna zijn we boodschappen gaan doen, vooral testen kopen.

Omdat het inmiddels wel een beetje tijd was om te eten voor Damian en Thomas hadden we croissantjes gekocht en terwijl we deze aan het eten waren zag ik mijn verloskundige voorbij gaan. Mijn gedachte was toen alleen nog maar dit kan geen toeval zijn.

Eenmaal thuis gingen de mannen verder met spelletjes spelen en ik ben achter de laptop gaan zitten en gaan zoeken naar alles wat ik al wist over zwanger zijn etc. Ik mocht namelijk van Richard pas zondag testen, dus ik moest nog heel veel geduld hebben. De volgende ochtend was ik gek genoeg erg vroeg wakker en dat terwijl Thomas bij opa en oma aan het logeren was en ik dus niet vroeg wakker hoefde te worden. De eerste test ging fout, maar zag wel toen ik ‘m uit de houder haalde dat er twee strepen te zien waren. Ik moest toen nog een half uur wachten tot ik de volgende test kon doen en die was binnen een minuut positief

Ik ben toen meteen naar Richard gegaan, volgens mij was het ongeveer half 7 en die heeft daarna gek genoeg ook niet meer kunnen slapen.

Damian werd ongeveer om 8 uur wakker en is toen lekker tv gaan kijken en heeft niets meegekregen van de gekte die over Richard en mij heen was gekomen.

We hebben het zondag meteen aan mijn schoonouders, schoonzus en ouders verteld. Iedereen was erg enthousiast.

Ik moest het natuurlijk ook meteen aan Rianne en Martine vertellen. Ik wist eerst niet of ik het alleen aan hun wilde vertellen of ook aan Marco en Martin, die zouden het die dag anders toch te horen krijgen van Rianne en Martine.

Wat ik ook lastig vond was om te bepalen wanneer ik het moest vertellen, gelukkig kwam Marco daarmee. Ze hadden de dag ervoor de vakantie geboekt en dat wist Damian natuurlijk niet. Dus toen Rianne vertelde aan Damian dat ze de vakantie geboekt hadden kon ik daar op in haken door aan te geven dat ze niet rond 21 augustus weg mochten omdat ik die dag zou moeten bevallen. Iedereen was ook weer super blij voor ons.

We hebben nu een aantal weken kunnen wennen aan het idee maar blijft toch nog een beetje onwerkelijk. Ik denk dat dit komt doordat ik weinig klachten heb. Ben wel af en toe te moe om op mijn benen te staan en heb vlagen van misselijkheid maar als ik daar geen last van heb is het alsof er niets aan de hand is. Terwijl er toch genoeg gaande is in mijn buik.

Ik ben al voor het eerst bij de verloskundige geweest, het was erg leuk om haar weer te zien. Omdat ik af en toe een beetje bloed verloor heb ik afgelopen vrijdag een echo gehad en daar is een vlek op te zien en tijdens het maken van de echo had de vlek een kloppend hartje.

Thomas is ook alweer 1 geworden. Wat gaat een jaar toch snel voorbij. Hij is vreselijk verwent met zijn verjaardag. Gelukkig vond hij het ook leuk want hij is niet zo van grote mensen massa’s maar hij was super gezellig en heeft overal rond gekeken. Hij kreeg voor het eerst gebak maar hij heeft zijn stukje taart helemaal opgegeten alsof hij het al veel vaker had gegeten.

Thomas vindt boterhammen met appelstroop erg lekker

baby van het jaar

2009-05-11T21:21:00.004+02:00

Thomas doet mee aan de baby van het jaar actie van sky radio

Nu is het zo dat er per dag 5 baby's naar de finale gaan en dus wil ik iedereen die 1 of meer email adressen heeft deze te gebruiken om te stemmen op Thomas. je moet je wel inschrijven maar tot nu toe heb ik alleen maar een mailtje gehad ter bevestiging van mijn inschrijving, inschrijven doe je door op "stem" te klikken en daar zie je dan registreren. Je kan per dag 10 keer stemmen dus als iedereen dit elke dag doet maakt Thomas alleen maar meer kans om in de finale te komen.

Dus stemmen allemaal

de link is

http://babyvanhetjaar.nl/baby/5591

werken

2009-04-06T21:37:00.007+02:00

Vandaag heb ik mijn eerste werkdag gehad en het viel me gelukkig honder procent mee. Normaal is Richard thuis op maandag maar omdat het vrijdag goede vrijdag is is hij dan vrij. Vandaag hebben mijn schoonouders opgepast ze hebben er volgens mij wel erg van genoten ondanks dat Thomas 2 poepbroeken gemaakt had.

Vorige week was ik wel heel bewust bezig met het feit dat ik vandaag weer moest werken, maar dat kwam vooral omdat ik al zolang niet meer gewerkt heb want ik zat vanaf half oktober al thuis. Ik merk nu wel dat ik vroeger opgestaan ben dan ander en meer heb gedaan want ik ben helemaal aan het instorten op dit moment dus ga ook lekker naar mijn bed toe

Nog een paar foto's van Thomas

lol

2009-03-11T20:55:00.001+01:00

eerste maanden

2009-03-10T13:37:00.000+01:00

Voor het eerst echt alleen met Thomas thuis

Sinds 19 januari is Richard weer aan het werk en sta ik er dus echt alleen voor overdag. Het is wel even wennen want nu ligt hij alleen als ik ga douche of even snel iets boven moet doen, maar het gaat allemaal goed. Al heb ik m de eerste keer dat ik ging douche met wieg en al n de badkamer gezet zodat ik kon horen of alles goed zou gaan. Dit heb ik maar 1 keer gedaan want het ging heel goed en hij heeft geen kik gegeven dus vertrouwde ik het voor de volgende keer ook wel. Ik moet nog wel erg wennen aan alles wat ik allemaal mee moet nemen als ik ergens heen ga met Thomas, zo was ik toen we naar Rianne gingen zijn fles vergeten. Rianne had nog wel flesjes maar geen spenen meer die Thomas gebruikt dus is ze snel naar de drogist gegaan en heeft ze een flesje gekocht. Dit was alleen een fles van Difrax helemaal nieuw voor ons allemaal. Rianne vroeg toen ik de fles al klaar had of de onderkant losgeschroefd kon worden en dat kan dus maar dan gaat ie lekken. Ik schroefde de onderkant er dus heel stevig op zodat de fles niet meer lekt. Thomas pakt de fles goed maar na een paar minuten denk ik het lijkt wel of hij niets binnen komt, dus ik haal de speen uit zijn mond en die is helemaal vacuüm gezogen. Nu blijkt dus dat je via de dop op de achterkant kan regelen dat de fles niet vacuüm kan trekken, en meneer laat gewoon niets weten doet net alsof hij lekker aan het drinken is.
Inmiddels is het 12 februari en heb ik eindelijk weer de energie en tijd om even aan mijn blog te werken. Vooral hierin merk ik dat ik overdag alleen met Thomas ben en daardoor ’s avonds vaak erg moe ben en lekker op de bank wil liggen en tv kijken.
We hebben wel van alles meegemaakt. Thomas had heel erg last van krampen en op een zondag avond was het zo erg dat hij hart verscheurend aan het huilen was 2 uur achter elkaar en we konden hem niet troosten. Hij had die dag nog geen poepbroek gehad maar was wel al de hele dag aan het persen maar behalve lucht kwam er niets. Dus wij uit pure machteloosheid de huisartsen post gebeld nadat we echt alles hadden gedaan om hem te troosten. De arts daar was erg aardig en vond ons gelukkig geen aanstellers want toen we er heen gingen werd Thomas spontaan weer rustig en stil. De arts stelde voor om hem een paracetamol zetpil te geven omdat dit dan ook laxerend werkt en dat we naar het consultatiebureau moesten gaan om te bespreken wat we aan het niet kunnen poepen moesten doen. Het zetten van de zetpil had het juiste effect en de volgende dag ben ik met Thomas naar het inloopspreekuur van het consultatiebureau gegaan. Daar gaven ze aan dat ze niet graag wisselen van voeding omdat een baby daar ook erg veel last van heeft. Dus gaven ze als advies om de voeding aan te lengen met water. Er was ook een arts aanwezig en die heeft ook naar Thomas gekeken en die vond dat hij wel een dik buikje had ondanks dat hij die dag al gepoept had en bijna moest eten. De arts wilde daarom ook als het aanlengen niet zou werken beginnen met iets om te laxeren. Ik moest vrijdag terug komen om te laten weten hoe het ging dus ik ging er heen maar wist al dat er geen arts was omdat ik eigenlijk een afspraak had voor die dag maar die was afgezegd vanwege een cursus. De verpleegkundige die er toen was zei weer dat ik wel naar andere voeding moest overstappen. Dus ik zei toen dat ik het over het weekend zou tillen voor ik dat eventueel zou doen. We mochten wel meer voeding gaan geven omdat hij al meer dan 4 kilo woog. Ik vond het een beetje vreemd dat ik zulk tegenstrijdig advies kreeg de een zegt niet veranderen en de arts ook en dan zegt een andere verpleegkundige dat ik wel moet wisselen van voeding. Dus ben ik maandag een beetje op hoge poten naar het consultatiebureau gegaan te regelen dat ik Thomas iets om te laxeren mocht geven ipv het wisselen van voeding want het ging wel al beter alleen had hij om de 2 á 3 dagen iets hardere ontlasting. De verpleegkundige die er vrijdag was was er nu ook maar ze zei niet zo veel nu en we mogen nu lactulose geven. Dit werkt gelukkig erg goed alleen heeft Thomas nog wel behoorlijk veel gas in zijn darmen maar hij heeft al een stuk minder krampen, alleen kan hij erg kreunen als hij scheetjes moet laten en dat is soms ook wel zielig om hem zo te zien persen.

Inmiddels heb ik ook de eerste afspraak bij het consultatiebureau gehad en Thomas woog toen al meer als 4.5 kilo en was 52 cm lang. Hij zit met zijn gewicht en hoofdomtrek precies op het gemiddelde en qua lengte er net iets onder. Dus het gaat allemaal goed met hem.

Ik zou vorige week donderdag weer aan de ganglion op mijn pols geholpen worden. Ik was al helemaal blij dat het zo snel geregeld was want ik had een week eerder gebeld. Dus ik mijn ouders al geregeld dat die kwamen oppassen en met mij mee naar het ziekenhuis. Mijn vader bleef bij Thomas en mijn moeder ging naar het ziekenhuis. Ik stond helemaal versteld toen precies om kwart over 9 opgeroepen werd. Ik mocht een kamertje in en mocht meteen door naar de kamer waar de operatie zou plaatsvinden. De chirurg keek naar mijn pols en zei dat hij het niet wilde doen omdat het de derde keer zou zijn en hij toch wel echt weten waardoor het steeds terug komt. Dus nu word ik tussen de 4 en 6 weken opgeroepen en dan ga ik echt naar de operatiekamer en word al het bloed uit mijn arm gehaald en kan de chirurg goed kijken waar het door komt. Ik had gehoopt het allemaal tijdens mijn verlof geregeld te hebben maar nu ziet het er naar uit dat ik eventueel moet herstellen na mijn verlof, de operatie is wel gelukkig nog in mijn verlof zodat er geen extra dingen geregeld hoeven te worden.

Thomas wordt steeds actiever en meer wakker echt leuk om te zien, ook begint hij al een beetje te brabbelen tegen speelgoed in de box . Wat echt super leuk is om te zien is dat hij de mobiel in zijn box echt al volgt met zijn ogen. Ook heeft hij een vreemde obsessie voor lampen, hij kijkt naar elke lamp die hij ziet en houdt dan zijn hoofd heel erg naar achteren en die krijg je dan echt niet omhoog.

We hebben voor in het grote bad een soort van bedje gekocht waar Thomas lekker op kan liggen en het warme water komt er dan doorheen en daardoor ligt hij meer in het water. Hij geniet hier echt van, het is echt een water ratje want douchen en het kleine badje vindt hij ook helemaal geweldig.

Zaterdag was het jaarlijkse valentijnsdinertje met onze vrienden uit Lelystad. We zijn bij een pizzaria geweest in Dronten en het was zoals elk jaar weer erg gezellig. Thomas was lekker bij opa en oma. Ik wilde alleen nog niet ergens blijven slapen omdat Thomas nog erg onrustig kan zijn ’s nachts en dan het hele huis bij elkaar kreunt en eigenlijk alleen maar inslaapt valt op mijn borst. Dus ik had afgesproken dat ik terug zou rijden. Gelukkig had ik op de heen weg echt super lekker geslapen in de auto want anders had ik het denk ik niet gered. Enige nadeel van het terug rijden was dat ik niet kon drinken en ze hadden daar een witte wijn die zelfs ik lekker vond maar ja dan moet je maar niet zo eigenwijs zijn en ’s avonds weer naar huis willen. Het was echt super gezellig, gek genoeg is Thomas een erg goed gespreksonderwerp. Ik vond het wel heel erg jammer dat we niet aan 1 grote tafel zaten met z’n alle want dan kan je toch niet zo makkelijk met iedereen kletsen. De pizza die ik had was helaas een beetje flauw maar dat maakte de avond er niet minder om want we hebben het weer gered het restaurant sluit om half 10 en wij zaten er nog en de andere klanten waren niet allemaal even blij met ons. Van Martin en Martine heeft Thomas een paar hele stoere schoenen gehad met een thomas trein erop, ze zijn alleen nog een beetje groot en ze wegen ook wel erg zwaar want (we hebben dit niet geprobeerd) hij kan volgens mij zijn been niet meer omhoog krijgen als hij ze aan heeft, ook heeft hij een hele mooie deken gehad. Maar wat Richard het allermooiste vind is het polo-pak van Ralph Lauren.

Zondag hadden we een rustige dag alleen begon Thomas na zijn fles van 5 uur heel erg te krampen en heeft hij bij mij en Richard gelegen. Ik dacht misschien werkt een hittepit (kussen met kersenpitten) als ik die warm maak dus die had ik opgewarmd in de magnetron maar hij vond het niets. Toen ik daarna om 8 uur zijn fles wilde gaan maken zag ik dat de klok van de magnetron het niet deed e toen ik de deur open maakte ging ook het lampje niet aan. De magnetron deed het dus niet meer. Wat is dat erg dan merk je pas hoe handig zo’n ding is als je een klein ventje in huis hebt. Ik moest nu zijn fles warm maken door middel van au bair Marie, dat ging goed. Maar toen moest ik zijn flessen schoonmaken en dat ik toch wel een heel stuk lastiger zonder magnetron. Alewin en Peter kwam langs om Ajax – Feyenoord te kijken dus Martine en ik waren eigenlijk wel blij dat we weg konden. Ik dacht dat de service balie van de saturn wel open zou zijn aangezien de winkel zelf ook open is op zondag maar nadat helaas stonden met de magnetron (die lood woog) voor een dichte deur.

Martine en ik hebben nog wel even een beetje geshopt, we hebben een andere fles gekocht voor Thomas een die speciaal tegen krampen is, ik weet nog niet echt of ie werkt maar hij boert er wel beter op vind ik.

Thomas had zondag eigenlijk bijna niet geslapen en om 9 uur was hij dan ook over vermoeid en begon daardoor te huilen, om half 10 sliep hij heb ik hem op bed gelegd en ben ik zelf ook naar bed gegaan. Richard kwam om 11 uur naar boven en we hebben toen besloten om Thomas niet wakker te maken en hij heeft toen tot 4 uur geslapen. Ik voelde me toen ik hem de fles gaf helemaal uitgerust, helaas begon hij om 7 uur erg te rommelen weer en heb ik daarna bijna niet meer geslapen maar het was wel erg fijn dat hij zo lang had door geslapen.

Thomas kan nu echt lachen zo leuk om te zien, de eerste keer was toen ik hem de fles gaf op bed en opa langskwam om naar de lekkage te kijken. Helaas hadden we geen camera bij de hand maar ik ga z’n lach nog wel even vast leggen op de camera.

Ik merk dat ik nog steeds teveel in een dag wil doen terwijl Thomas best aan het rommelen is ’s nachts en ik daardoor ook een stuk minder slaap maar tot nu toe red ik het wel tot 11 uur ’s avonds want dan is zijn laatste fles, als hij tenminste zijn schema niet heeft om gegooid. De laatste paar dagen heeft hij steeds zijn schema omgegooid, dit kwam vooral omdat hij ’s avonds na zijn laatste fles heel erg onrustig was en dan bij mij op mijn borst inslaap viel (ik dan ook) en dan werd ik om half 3 wakker maar als ik m dan in zijn eigen bed zou doen dan zou hij toch wakker worden voor een fles dus gaf ik m meteen maar een fles zodat hij daarna in zijn eigen bed zou slapen. Helaas kwam hij dan ook vaak om 6 uur voor een fles en zo werd zijn hele dag weer anders. Het lukte me wel om het allemaal iets te rekken maar meestal kwam ik niet terug op zijn oude schema. Gelukkig zit hij daar nu wel weer op. Gisteren moest hij eigenlijk om 10 uur zijn laatste fles maar als hij in de mini monkey ligt slaapt hij heel snel en ook meteen heel diep dus hebben we het weten te rekken tot 11 uur en vannacht kwam hij om half 5 pas dus dat was wel erg lekker.

Sinds gisteren zijn we toch maar begonnen met andere voeding want hij beef hele erge krampen houden en was weer aan het persen alsof er harde ontlasting moest komen maar zijn ontlasting is door de lactulose die hij krijgt hartstikke dun.

Vandaag (het is nu kwart voor 6 ’s morgens en ik kan niet slapen) gaan we naar de negen maanden beurs. Ik heb er ontzettend veel zin in en hoop maar dat het niet tegen valt. Ook heb ik zin in de huishoudbeurs, ik ben daar 1 keer geweest en dat was met Rianne en Martine en heb daar zo ontzettend veel lol gehad toen dus hoop maar dat ik dat nu ook ga hebben. Ik moet nog even geduld hebben want ik hoef eigenlijk pas om half 8 op te staan maar ja denk dat ik niet echt meer in slaap ga vallen.

Plus punt van het wakker zijn is dat ik eindelijk mijn blog weer kan bij werken, nu alleen nog foto’s erbij zetten.

Nou het erbij zetten van de foto’s duurt ook erg lang want het is inmiddels al 10 maart en er is inmiddels ook al weer genoeg gebeurt.

Zal maar beginnen met de 9 maanden beurs. We hebben het erg naar onze zin gehad het was wel een erg lange dag want we waren er om 11 uur en gingen na 18 uur pas weer weg maar. Richard zei steeds dat hij meeging zodat ik niet teveel geld zou uit geven maar Richard heeft het meeste gekocht dus ik denk dat hij de volgende keer maar thuis moet blijven.

Inmiddels zijn we ook een paar dagen weggeweest. Opa en oma waren een weekje naar Duitsland en er was nog een kamer over dus die hebben we een paar nachtjes gebruikt. Het was erg gezellig alleen was Thomas niet meer gewend om op de kamer met papa en mama te liggen dus die was veel wakker. Maar dat kan ook komen doordat hij overdag heel veel sliep in de kinderwagen en maxi cosi. Hij heeft 1 nachtje bij opa en oma op de kamer geslapen en daardoor konden Richard en ik ook even lekker slapen. Thomas is in die paar dagen vreselijk verwend qua aandacht dus toen we weer thuis waren en hij in de box lag zag je hem echt kijken van waar is iedereen nou. Gelukkig is hij inmiddels wel weer gewend aan alleen papa en mama.

Helaas heeft hij nog wel last van zijn buik hij wil eigenlijk alleen maar in de draagdoek. Tenminste ik denk dat hij last van zijn buik heeft, ik ben op het consultatiebureau geweest en die dachten dat het misschien zijn regeldagen zijn en dat het met een paar dagen over moet zijn ik kan er alleen maar op hopen.

Gisteren hebben we de intake op de crèche gehad, het was om 10 uur en dan krijgt Thomas de fles dus die hebben ze meteen gegeven en hij vond het allemaal wel best. Toen hij zijn fles op had en in de box werd gelegd vond ie het niet meer zo leuk, maar ze hebben daar een maxi cosi in een soort net dat op en neer kan veren en dat vond hij wel erg lekker. De leidsters vond hem nu al een lekker ventje dus dat beloofd wat als hij daar 2 hele dagen naar toe gaat. 18 maart is het al zover dan gaat hij er voor het eerst heen, ik weet nog niet of ik het wel zo leuk vind maar nu kan ik er aan wennen en hij ook.

Donderdag krijgt Thomas zijn eerste inentingen en daar zie ik heel erg tegenop ik hoop voor hem dat hij er niet al te veel last van zal krijgen.

de eerste week

2009-01-11T22:49:00.003+01:00

De eerste week als verse papa en mama is alweer voorbij en daarom is het wel weer tijd om hier te laten weten hoe het ons is vergaan.

Laat ik beginnen met een foto van Thomas en een foto van mij en dan mogen jullie de verschillen zoeken

1 januari kwamen we thuis uit het ziekenhuis en ben ik nog gaan slapen omdat ik nog wel last van mijn hoofd had en is Richard lekker beneden met Thomas beneden blijven zitten tot de kraamverzorgster kwam.

Toen Miranda er was heeft Richard geleerd hoe hij flesjes klaar moest maken en is Thomas lekker naar boven gebracht en zijn Richard en ik boven gebleven. Onze ouders mochten wel komen kijken maar niet te lang omdat ik migraine gehad had. Van opa Ton en Oma Hennie hebben we een kraammand gehad, we mogen dus elke dag een cadeautje uitpakken.

De eerste nacht zijn we goed door gekomen, Thomas was wel een beetje aan het pruttelen af en toe maar sliep verder lekker in zijn wiegje. Na elke voeding was Thomas bijna een uur wakker dus heb ik de tijd die ik niet heb kunnen genieten van Thomas overdag ’s nachts ingehaald.

De volgende ochtend kwam Miranda om 8 uur om de echte eerste dag van de kraamweek te starten. Helaas was Richard zo ziek dat hij zelf ook een kraamweek heeft gehouden maar gelukkig is hij net als ik goed verzorgd door Miranda.
Richard en ik hebben de eerste dag eigenlijk alleen maar in bed gelegen en hebben genoten van Thomas, Miranda nam veel van ons over en heeft Thomas lekker bij ons op de kamer in bad gedaan.

Miranda had gezegd dat we de voeding van Thomas van 2 uur ’s nachts wel konden proberen over te slaan vanaf de eerste dag, maar hij begon om half 1 met zijn huil uurtje en bleef dan tot de fles van 5 uur rommelen dus toen hebben we besloten om de voeding van 2 uur er toch maar bij te doen en vanaf dat moment sliep hij veel meer, ook overdag. Alleen het slapen in zijn bedje wilde nog niet echt lukken, als hij bij ons in bed lag dan had hij een omslagdoek om en als hij naar zijn wiegje ging deden we de omslagdoek af dus toen hebben we op advies van Miranda de omslagdoek omgehouden en dat is een groot succes want hij slaapt nog steeds in zijn doek en vindt het heerlijk.

Omdat Richard zo ziek is bel ik vrijdag de huisarts en deze schrijft een antibiotica kuur voor, we hopen dat hij zich snel weer beter voelt maar helaas het lijkt wel of hij overdag 2 stappen vooruit gaat en ’s nachts weer anderhalve stap terug doet. De zorg voor Thomas komt dus ’s nachts vooral op mijn schouders want Richard wil wel heel graag helpen maar is als hij de trap op en af is geweest helemaal uitgeput, hij blijft dit wel doen omdat dit voor mij de eerste nachten nog wel te zwaar is maar de derde nacht gaat het toch niet goed en trekt Richard het niet meer. Gelukkig voel ik me nu zo goed dat ik het wel aankan. Gelukkig hoeven we over het eten en de boodschappen niet na te denken want opa en oma komen elke dag om te koken en als mama weer eens iets bedenkt wat ze nodig heeft gaan ze kopen. En ik bedenk me nogal wat dingen die ik nog nodig heb.

Zaterdag zijn de kaartjes er en Richard en ik zorgen ervoor dat we vouwen en Miranda helpt ook nog mee. Ik had voor de meeste kaarten al etiketten uitgeprint en op de enveloppe geplakt dus dat was al klaar.

In de nacht van zaterdag op zondag begint bij mij de echte stuwing en ik wist niet dat dit zo’n pijn kon doen en ook niet dat het zo groot kon worden maar na een paar dag en gaat het alweer een stuk beter.

Zondag is kraamdag 4 en dat heb ik geweten ook want ik begin spontaan te huilen als ik om 8 uur de voordeur open hoor gaan en weet dat er een nieuwe dag begint en Miranda ons weer komt helpen. Vanaf dit moment stromen mijn tranen rijkelijk met en zonder reden. Ook Richard heeft het te zwaar en heeft ook last van kraamtranen en dat terwijl ik hem in de 4 jaar dat we samen zijn nog nooit heb zien huilen.

Zondag verslik ik me in wat eten en moet ik heel erg hoesten, vanaf dat moment heb ik erg veel last van onder en ’s nachts is het zo erg dat ik niet zonder te huilen van de pijn mijn bed uit kan, helaas is Richard zo moe dat hij niet in de gaten heeft als Thomas huilt dus moet ik hem wakker maken wat ik weer heel erg vervelend vind omdat hij zo ziek is. Gelukkig komt die maandag de verloskundige en die haalt er een aantal hechtingen uit en ik voel me meteen een stuk beter. Omdat Richard niet echt opknapt besluiten we toch de huisarts nog een keer te bellen. De assistente wil eerst tot dinsdag wachten maar ik geef aan dat ik dat niet trek en hij mag ’s middags nog langskomen gelukkig. Aan de ene kant hoop ik dat het iets erger is dan wat de huisarts vrijdag dacht aan de andere kant hoop ik dat natuurlijk niet omdat dat niet goed zou zijn. Gelukkig verteld de dokter dat de antibiotica kuur wel aanslaat maar omdat Richard bijna een longontsteking heeft hij zich wel nog een tijdje ziek zal voelen. We zijn allebei flink opgelucht met dit nieuws want nu is het alleen maar een kwestie van tijd tot Richard zich weer goed gaat voelen.

Dinsdag ben ik voor het eerst naar buiten geweest met Thomas en toen ik terug was merkte ik toch wel dat mijn bekken nog niet helemaal lekker gaat, ik besluit donderdag de fysio te bellen omdat ze op woensdag vrij is.

De kraamvisite komt langzaam aan op gang maar er zijn ook dagen dat er niemand komt en we dus nog meer genieten van de tijd met Thomas maar ook met elkaar want door deze week zijn Richard en ik nog meer naar elkaar toe gegroeid.

Woensdag was Miranda haar laatste dag en het leek wel alsof Thomas vond dat ze niet weg mocht en besloot om de hele was mand te vullen. Omdat we het zo fijn hebben gevonden dat Miranda onze kraamhulp was hebben we haar toch wel een beetje verwend met een fotolijst met Thomas en haar en ook nog een lachende Richard op de achter grond en namens Thomas een mooie kaart en nog een cadeaubon, ook omdat ze binnenkort jarig is. Ik zie best wel op tegen het moment dat ik er alleen voorsta want Richard tel ik nog niet mee omdat hij van mij minstens nog 2 keer moet slapen op een dag. ’s Middags komen mijn ouders om te genieten van Thomas en ook om te koken voor ons. Mijn vader wil alles perfect doen met koken en ook de tafel perfect dekken en ook een voorafje en omdat ik het zo lekker vind wilde hij wentelteefjes voor ons maken. Dit werd me allemaal even te veel dus kwamen die beroemde kraamtranen weer. Gelukkig vangt Richard mij goed op en komt het allemaal weer goed en voel ik me snel weer beter. ’s Avonds komt Eelco op visite en geniet met volle teugen van Thomas.

Dinsdag voelde ik een soort kramp in mijn linkerbeen en als ik woensdag jeuk heb merk ik dat er een deel van mijn kuit gevoelloos is, de verloskundige zou nog langskomen dus ik neem me voor om te wachten tot ze langs is geweest. Om kwart voor 5 is ze nog niet geweest en besluit ik haar te bellen, ze heeft een hele hectische dag gehad en geen tijd gehad om mij te bellen om te zeggen dat ze de volgende dag wil langskomen. Ik geef aan wat ik voel en ze besluit voor mijn gemoedsrust toch even langs te komen. We denken allebei aan een zenuwafknelling, ze geeft aan dat ze de huisartsenpost wel kan bellen maar die zullen waarschijnlijk zeggen dat we het nog een dag aan moeten kijken en de huisarts de volgende dag bellen.

Donderdag bel ik de fysio om aan te geven dat ik bevallen ben en nog wel last heb van mijn bekken, ze vraagt me of ik geen vreemde gevoelens in mijn benen hebben en ik vertel haar van de gevoelloze plek. Ze raadt me aan de huisarts te bellen en dat doe ik. De huisarts belt me terug en naar aanleiding van wat ik vertel geeft hij aan dat het inderdaad een zenuwbeklemming is en dat ik daar wel een paar weken last van kan hebben. Ik bel de fysio om aan te geven wat de huisarts heeft aangegeven, ze vindt het wel vreemd dat hij zonder me gezien te hebben wel deze diagnose kan stellen maar het zal wel. Dinsdag komt ze naar me toe voor mijn bekken.

Vrijdag hebben wel lekker rustig aangedaan en zijn Richard en ik samen naar buiten geweest. Mijn schoonouders hebben ons geholpen door het huis schoon te maken en ’s avonds kwamen Mo, Natasja en Rodi op kraamvisite. Dat was erg gezellig.

Het weekend zouden Martine, Martine, Tamara, Alexander, Ciska, Roos, Rinus en Anne Marie komen maar Martine en Tamara zijn ziek geworden en Rinus is de dag ervoor ontslagen uit het ziekenhuis en dat is toch wel even een beetje te heftig om even heen en weer te rijden naar Hoogvliet. ’s Avonds kregen we redelijk onverwachts toch nog visite. Bij Brigitte waren Edwin en Sonja met hun zoontje Sem en Richard heeft samen met Edwin bij Robeco gewerkt. En om 8 uur belde Brigitte dat er bij haar een jongetje zat dat heel graag een cadeautje aan Thomas wilde geven. Dit vonden we heel erg lief. Van tante Brigitte heeft Thomas nog een hele mooie badcape gehad met zijn naam erop.

Vandaag komen Rianne en Marco met de kinderen, ze zouden ’s morgens komen maar de kinderen hadden geschilderd op de muren dus moesten ze eerst opruimen en ’s middags zouden ze gaan schaatsen dus nu komen ze mee eten. Damian en Fenna zijn lekker in bad geweest.

En ik ben helemaal blij want ik heb vandaag voor het eerst mijn eigen broek weer aan en het zit best goed alleen voel ik wel waar de knoop zit maar heb er geen last mee met zitten.

En hebben jullie de verschillen kunnen vinden in de eerste 2 foto's???

Het zijn eigenlijk alleen het gelsacht en de haarkleur, want Thomas lijkt echt super veel op mij wat ik natuurlijk wel erg leuk vind om te zien

alle foto's

2009-01-04T22:02:00.001+01:00

2009 is voor ons goed begonnen met de geboorte van onze zoon Thomas Sebastiaan

2009-01-04T21:23:00.003+01:00

Het nieuwe jaar is voor ons goed begonnen want op 1 januari om 10.30 zag onze zoon Thomas Sebastiaan het levenslicht.

Ik zal beginnen met wat er de dagen ervoor allemaal gebeurd is. Tijdens de controles bij de verloskundige bleek dat mijn bloeddruk een beetje aan het stijgen was dus ik moest in de gaten houden dat ik geen hoofdpijn zou krijgen of andere klachten die op zwangerschapsvergiftiging zouden kunnen duiden.

De kerst brachten we rustig door met eerste kerst dag mijn ouders die kwamen eten en tweede kerstdag zijn we op verjaardagsvisite geweest bij Damian en gingen we ’s avonds eten bij Brigitte. Tweede kerstdag begon bij mij met een klein beetje hoofdpijn maar omdat ik altijd rond de 20ste last heb van migraine besteedde ik er niet echt veel aandacht aan maar toen het om 3 uur ’s middags nog niet over was besloten we toch maar om de verloskundige te bellen. Mijn bloeddruk was toch wel gestegen en ik moest het nog rustiger aan doen en lekker veel op bed gaan liggen. Zaterdag avond zouden Richard en ik nog even televisie kijken, na redelijk wat smeken van mij want mocht bijna geen televisie kijken, maar ik had een beetje last van mijn hoofd dus dacht ik laat ik eerst lekker in bad gaan zitten. Helaas hielp dit niet en ben ik naar bed gegaan, we hebben toen de verloskundige gebeld en deze gaf aan dat als het zondag nog niet over was ze langs zou komen. Zondag was mijn bloeddruk beter al s vrijdag dus dat was goed. De hoofdpijn was toch een lichte migraine aanval geweest. Toen de verloskundige weg was gaf Richard aan dat hij zich niet lekker voelde en ook lekker op bed kwam liggen. Vanaf dat moment is hij eigenlijk niet meer uit bed gekomen omdat hij een behoorlijke griep kreeg. Gelukkig hebben mijn schoonouders ons erg geholpen met het doen van de boodschappen, het huishouden en klaarmaken van avondeten.

We hadden met Alewin, Peter, Aswintha, Mo en Natasja afgesproken dat we oud en nieuw bij ons zouden vieren maar omdat ik rust moest houden hadden we al met Alewin afgesproken dat het eventueel bij hem zou zijn. Uit eindelijk hebben Richard en ik besloten dat het toch maar daar moest plaatsvinden en wij lekker thuis zouden blijven. Wat achteraf dus ook maar goed was.

Richard voelde zich wel wat beter dus we hebben gezellig samen op de bank gelegen en tv gekeken. Richard maakte nog de opmerking dat Thomas wel mocht komen omdat hij zich beter voelde. Om 10 voor half 12 ’s avonds lag ik op de bank en voelde als het waren iets klappen in mijn buik, eerste gedachte was meteen mijn vliezen zijn gebroken dus ik meteen naar de wc om te checken maar voelde niets vreemds. Richard wel even verteld dat ik iets vreemds gevoeld had. Dus ging ik zitten zoeken op internet wat ik nou gevoeld had. Toen de klok in beeld kwam heb ik de laptop even weg kunnen zetten en hebben we elkaar een gelukkig Nieuwjaar gewenst. We hebben meteen maar even onze ouders gebeld om ze de beste wensen te wensen. Richard was zo enthousiast over mijn gebroken vliezen dat hij het meteen aan zijn moeder vertelde terwijl ik net tegen mijn moeder aan het vertellen was dat er nog niets aan de hand was. Uiteindelijk dus ook maar even tegen mijn moeder gezegd hoe de vork in de steel zat want ik zat te lachen om Richard zijn enthousiasme. Ik had nog geen weeën maar die kwamen zo rond een uur of 1 wel opgang. Om 2 uur zijn we toen naar bed gegaan nadat ik nog was gaan douchen. Ik zei toen al tegen Richard dat we waarschijnlijk niet echt zouden kunnen slapen die nacht. Vanaf 2 uur ben ik toen mijn weeën gaan bijhouden en die kwamen eerst om de 5 minuten maar gingen al vrij snel over in om de 3 minuten. Om 3 uur hebben we toen de verloskundige gebeld en deze kwam om half 4. Helaas had ik toen nog helemaal geen ontsluiting terwijl ik wel echte weeën had. De verloskundige ging weer weg en zei dat we om 7 uur weer moesten bellen als de weeën nog zo waren. Richard voelde zich weer erg slecht door de griep en we hebben toen mijn schoonmoeder laten komen om mij te ondersteunen terwijl Richard nog even ging slapen. De weeën werden zo heftig dat ik ze bijna niet meer weg kon puffen en ze kwamen nu om de minuut. Ik had van de verloskundige wel een pilletje gehad om in te slapen en hierdoor had ik het gevoel dat er meer tijd tussen de weeën zat maar rond 6 uur werd het zo heftig dat mijn schoonmoeder aangaf dat ze de verloskundige ging bellen. Ze heeft toen eerst Richard wakker gemaakt die ook een slaappil genomen had om goed uit te kunnen rusten dus die was nog een beetje stoned, en snapte het eerst niet helemaal. De verloskundige kwam om half 7 en schrok ook wel van hoe heftig de weeën waren, nu bleek ik gelukkig 4 cm ontsluiting te hebben en mocht ik naar het ziekenhuis om daar te bevallen maar ook omdat ik zo’n pijn had dat ik het niet zou redden zonder dat ik pijnstilling zou krijgen. Om half 8 waren we in het ziekenhuis en om half 9 kreeg ik een spuit in mijn been die voor mijn gevoel meteen begon te werken en kon ik tussen de weeën door een beetje bijkomen. Ik heb me nog nooit zo vreemd gevoeld maar voelde me ondertussen ook heerlijk. Om kwart voor 10 had ik het gevoel dat ik moest persen en ik bleek toen 8 cm ontsluiting te hebben en mocht langzaam mee gaan persen. Wat een verademing was dat ipv het wegpuffen van die krengen, alleen door de prik merkte ik volgens mij niet echt wanneer er een wee kwam omdat ik nu zo anders moest handelen dus ging ik maar een beetje op eigen houtje persen. Meestal was het wel redelijk op het goede moment want na de eerste keer meepersen kwam de “echte” wee en werd er ook enthousiast gereageerd door de verloskundige en gynaecoloog. Na 45 minuten persen kwam dan onze mooie zoon Thomas ter wereld.

Helaas kreeg ik net na de bevalling een migraine aanval dus heb ik niet echt kunnen genieten van de eerste uren, Richard heeft toen goed voor Thomas gezorgd. Net voor we naar huis mochten ging ik douchen en werd ik na het eten van een stuk ontbijtkoek misselijk en moest ik overgeven. De verpleegkundige vond toen eigenlijk dat ik een nachtje in het ziekenhuis moest blijven maar dat wilde ik niet en ze dachten ook dat het met mijn migraine te maken had(ik zelf geef nooit over met migraine maar was wel blij dat hun dachten dat het daar mee te maken had dus mocht ik toch nog naar huis gelukkig.

De opa’s en oma’s mochten ’s avonds wel langskomen om hun kleinzoon te bewonderen maar mochten niet te lang blijven omdat ik mijn rust nodig had.
Inmiddels loop ik al lekker rond in huis, blijf nog wel de meeste tijd boven en lig ook wel lekker veel in bed maar voel me wel erg goed eigenlijk. Met Richard ging het na de bevalling eigenlijk alleen maar minder dus die heeft ook een “echte kraam week” want die ligt lekker de hele dag naast me en slaapt zelfs nog meer als mij overdag.

Hier zijn dan ook de oh zo gewilde foto's, je krijgt ook niet eens de kans om bij te komen van een bevalling of ze gaan al vragen om foto's online ;)

up date

2008-12-22T13:29:00.002+01:00

Zo het is wel weer even tijd voor een up date.

Ik kan alleen maar zeggen dat Joep van mij mag komen. Ben moe, kan voor mijn gevoel de hele dag slapen. Mijn benen lijken wel olifantenpoten. Ook lig ik regelmatig met mijn benen hoog gaat het vocht er niet uit. En ik heb het gevoel dat de wereld langs me heen gaat.

We hebben wel leuke dingen gedaan van de week.

We hebben Iris een nachtje te logeren gehad was erg leuk, maar denk dat dit er ook heeft aan heeft bij gedragen dat ik het nog meer zat ben. Ik wil gewoon mijn zoon vast houden.

Iris in bad

Iris op bed

Het huis is ook zo goed als af, er hangen gordijnen in de huiskamer en de kast staat. Ons nieuwe bed is er ook, alleen zit dat de ombouw nog niet omheen omdat het op klossen staat nu.

De slaapkamer kast

De overloop

De zolder

De huiskamer

Joep zijn kamer nu met lamp

het wiegje wat we van Rianne, Marco, Martine, Martin, Rinus en Anne Marie hebben gehad en dat mijn schoonmoeder opnieuw heeft bekleed

Ik moet zo naar de verloskundige en ben erg benieuwd wat ze me kan vertellen. De vorige keer werd Joep op 6 a 7 pond geschat. Ik had een beetje hogere bloeddruk en er zat eiwit in mijn urine.

verhuizen

2008-12-02T20:14:00.005+01:00

Zo ben vandaag precies 35 weken, ben dus nu een week uit de ziektewet en officieel met zwangerschapsverlof.

We hebben 24 november de sleutel gekregen van ons nieuwe huis en inmiddels wonen we er ook.

Het klussen en verbouwen (hebben we niet echt veel hoefen te doen) ging allemaal super snel.

We wilde eerst niet verven want we dachten dat het allemaal wel goede kleuren waren maar we vonden het toch niet helemaal super toen we door het huis gingen. Dus overal is geverfd, alles is gewit. Dankzij de super hulp van mijn schoonouders, schoonzus, ouders en tantes en ooms van Richard. Ik voelde me natuurlijk wel schuldig dat ik niets kan doen qua schoonmaken en verven maar iedereen was super lief, zodat ik me snel minder schuldig voelde.

Joep zijn slaapkamer en de logeerkamer, tijdelijk mijn kamer, hebben een mooi behangetje gekregen en rolgordijnen in de perfecte kleuren voor bij het behang. Daar ben ik dus heel erg blij mee.

Zaterdag 29 november was de grote dag alles gingen we over. We kregen hulp van Eelco, Alewin, Gertjan, Peter, Ashwinta en Mo. 's middags kwamen Rianne en Marco ook nog helpen.

Rianne en Marco hadden ook nog een leuk cadeau bij zich namelijk een wieg. Richard en ik wilde wel een wieg maar konden uiteindelijk niets echt vinden naar onze smaak dus hadden we ons er bij neer gelegd dat Joep vanaf dag 1 in zijn eigen kamer zou moeten slapen. De wieg hebben we ook van Martin, Martine en Rinnus en Anne Marie gehad. De bekleding gaan we wel veranderen want Richard vond het toch wel een beetje te truttig met de rouches. Maar we zijn er niet minder blij mee.

Het overbrengen van de spullen ging super snel, de kamer van Joep is zelfs die dag in elkaar gezet. Ik had erop gerekend dat ik dat zondag met Marco en Rianne zou doen maar dat hoefde dus niet.

Ik heb heerlijk geslapen de eerste nacht en de volgende ochtend erg genoten van de nieuwe douche, voelt nog een beetje aan alsof ik in een hotel ben. Richard slaapt al 2 en een halve week op de bank omdat ik zo snurk 's nachts. De arme ziel, gelukkig zegt ie dat de bank goed slaapt maar vind het wel zielig voor hem. Nog 2 weken en dan komt de nieuwe slaapkamer dus kan Richard weer in een echt bed slapen.

Zondag heb ik met Marco en Rianne de kamer van Joep ingericht. Ik moet nog wel even uitvinden wat ik handig vind qua indeling maar dat komt nog wel, op dit moment kan ik alles 6 keer omgooien en uiteindelijk weer uitkomen op hoe ik begonnen ben dus dat doe ik nog maar even niet.

Mijn schoonmoeder heeft vandaag foto's van Joep zijn kamer gemaakt, er moeten nog wel wat dingen op de muur komen denk ik maar ben wel al super blij met hoe die eruit ziet.

Ik merk wel dat ik steeds moeier word, we zijn vandaag even boodschappen wezen doen en was daarna helemaal gebroken. Nog 5 weken en dan mag Joep komen, kan niet wachten.

32 weken

2008-11-13T18:16:00.006+01:00

Jeetje wat gaat de tijd snel, lijkt nog maar zo kort geleden dat ik mijn laatste blog geplaatst heb maar zie nu dat het begin oktober was.

Ben inmiddels 32 weken zwanger nog 54 dagen en dan is het 6 januari zo klinkt dat heel erg dicht bij.

Ik heb ook niet zoveel foto's gemaakt van mijn buik de afgelopen tijd maar ik heb er 2 van 26 weken.

En 2 van 31 weken toevallig had ik ook nog het zelfde shirtje aan.

Ik zit inmiddels volledig in de ziektewet ivm mijn bekken. Ik merk ook wel dat alles steeds zwaarder wordt. Zo kan ik niet meer lekker auto rijden elke bocht doet pijn en het in en uitstappen is eigenlijk al heel lang vervelend maar wordt toch wel steeds lastiger. Het aan maar vooral uittrekken van mijn schoenen werd toch wel erg vervelend dus heb nu hele charmante crocs gekocht, die met zo'n bontje, maar god wat is dat lekker om je schoenen uit te doen zonder pijn.

Sinds eind oktober ligt Joep koppie naar boven, en volgens mij nu zelfs overdwars maar dat hoor ik dinsdag denk ik wel als ik naar de verloskundige moet.

Alle spulen voor Joep zijn kamer zijn bezorgd bij mijn schoonzus en liggen nu uitgestald over de vloer van de logeerkamer. We hadden mazzel want ik. had gebeld hoelaat we aan de beurt waren met bezorgen en we waren als 7de aan de beurt dus zou begin van de middag worden volgens die mmevrouw. Ik wilde geen risico nemen en besloot dat ik er om 10 uur zou gaan zitten. En om half 12 was de bezorger er al. Om half 1 hadden mijn schoonouders alles boven. Nog even geduld en dan kan alles in elkaar gezet worden en kan ik me echt bezig gaan houden met de kinderkamer.'

Ik ben zoals de meeste wel weten bezig met de opleiding tot oncologie verpleegkundige, maar ik heb te weinig praktijk ervaring om het diploma te krijgen dus hebben mijn baas, de opleiding en ik besloten dat ik een verlening krijg. Ik weet alleen nog niet hoe dat moet gaan want ik ga 1 april pas weer werken. Wel krijg ik de certificaten dat ik alle theorie heb gehaald en wil ik mijn kwaliteitsproject afmaken zodat ik dat niet meer hoef te doen straks.

We hebben het geboortekaartje uitgezocht, we hadden al een voorbeeld aangevraagd en zijn na het doorzoeken van heel veel boeken niet van gedachte verandert. Vrijdag of zaterdag gaan we de proefdruk ophalen, ben erg benieuwd want dat maakt het toch weer wat echter.

Richard is vanaf maandag lekker vrij tot en met half januari.
Eerst gaan we thuis alles inpakken voor de verhuizing, want maandag de 24ste krijgen we de sleutel. En dan gaan we in de week van de 24ste klussen en schoonmaken en dan zaterdag de 29ste hebben we een auto gehuurd en gaan we de spullen overbrengen, eerst gaan Richard en mijn schoonvader de spullen halen die nog in Lelystad staan en dan gaan we de spullen van hier verhuizen. Dus als het allemaal goed is slaap ik over 3 weken op een ander adres. Leuk he hoe ik overal we schrijf terwijl ik helemaal niets ga en mag doen maar ja klinkt beter he als ik we schrijf.

Richard zou eind oktober zijn nieuwe auto krijgen maar die hebben we nog steeds niet wat ik wel erg vervelend vind en hij ook natuurlijk. We hopen dat we snel gebeld worden dat we m op kunnen halen.

Ik hoop dat ik met mijn volgende blog sneller ben, maar dat zal vanwege de verhuizing wel niet zo zijn

helse weken

2008-10-03T21:16:00.009+02:00

Zo ik heb 2 helse weken gehad.

In mijn vorig blog heb ik volgens mij al geschreven dat ik steeds meer last kreeg van mijn heup maar na 1 dag werken heb ik me vanwege de pijn ziek moeten melden. Kon mijn broek niet eens meer aantrekken, laat staan mijn sokken.

Ik had die zondag mijn verloskundige al gemaild dat ik steeds meer pijn kreeg vooral als ik opstond van de bank en als ik even had gezeten. Volgens de verloskundige heet dit opstartpijn, ik kreeg 2 adressen van fysiotherapeuten die gespecialiseerd waren in bekkenklachten. Zo snel mogelijk een afspraak gemaakt, maar kon pas vrijdag terecht. Na wat testjes bleek dat ik een bekkenband nodig had, deze meteen gehaald ij de thuiszorgwinkel. De fysio had me al gewaarschuwd dat ze m vaak te groot aanmeten dus moest de band kunnen ruilen als ik m bij de fysio gepast had. De volgende afspraak bij de fysio was donderdag dus zat nog bijna een week tussen. Ik moest dus nog bijna een week doorbijten want ik kon zo goed als niet meer lopen van de pijn en het in en uitstappen in auto was een hel.

In deze week had ik ook nog erg veel last van mijn migraine en in de nacht van vrijdag op zaterdag kreeg ik een hele heftige aanval. We hebben de huisartsenpost gebeld want ik trok het niet meer, mijn hele lichaam trilde van de pijn en ik moest bij elke steek schreeuwen van de pijn. Arts vraagt zelfs nog of het echt wel migraine is, ach ja leef er al 12 jaar mee zo'n beetje dus weet wel wat het is. Richard legt uit aan de huisartsenpost wat ik heb ingenomen krijg je eerst als reactie maar u mag die medicijnen helemaal niet nemen als u zwanger bent, ging over de medicijnen die ik echt voor mijn migraine gebruik. Ik zeg tegen Richard geef wel even aan dat ik niet tegen aspirine kan, kon opdat moment de stof naam niet uitspreken was een beetje te moeilijk, zegt de arts daarna we kunnen dit middel wel geven. Ik hoor welk middel en weet dat daar aspirine inzit omdat ik toen ik deze de vorige keer gehad had juist die allergische reactie van kreeg, heerlijk die artsen die weten wat ze voor willen schrijven.
Toen zei ik dat ik een hele sterke pijnstiller wilde, eindelijk werd de arts ook verstandig en schrijft diclofenac voor. Ik denk zeg maar niets want weet dat dit soort pijnstillers ook niet goed zijn tijdens de zwangerschap, maar op dit moment wil ik alles nemen. Richard gaat naar de de apotheek en komt na 20 minuten weer terug en ik val uiteindelijk vrij snel inslaap.

Enige plus punt wat ik aan de aanval heb overgehouden is dat ik door het trillen van de pijn in mijn heup zo goed als kwijt was.

Om mezelf een beetje weer op te beuren na deze nacht gaan Richard en ik lekker shoppen voor Joep. We hebben een wrapper gekocht van lodger.

Een super leuk lakentje met een girafje gekocht, waar we ook het boxkleed van willen.

Zondag kwamen mijn schoonouders terug van vakantie en hebben we daar lekker chinees gegeten. Mijn schoonmoeder wilde heel graag een hemeltje voor bij het bedje. Richard en ik vonden dat niet zo, te veel tierelantijntjes enzo.

Maar ik wilde wel iets om het bedje en Richard en ik zijn gaan zoeken en kwamen op een klamboe uit. Deze laten zien aan mijn schoonmoeder deze vond ze ook leuk en hebben m toen meteen maar besteld.

Woensdag op donderdag nacht werden Richard en ik om half 5 gewekt door een sms’je. Myra was bevallen, Richard en ik zijn oom en tante geworden van Sarah.

Zo hebben deze 2 weken nog een heel mooi einde gekregen.

Donderdag moest ik naar de fysio en waar ze al voor gewaarschuwd had was gebeurd de bekken band was te groot. Dus meteen na de fysio deze wezen ruilen. Ik moest nog even Spijkenisse in en heb toen meteen de band omgedaan en merkte gelukkig meteen verschil. Wel ben ik nog even langs geweest bij de fysio om te laten kijken of ik m wel goed om had en dat was gelukkig zo. In de dagen hiervoor kreeg ik steeds meer last en dacht ik dat die band niet zou kunnen helpen. Zoveel pijn kon niet weggenomen worden met zoiets. Vandaag voor gewerkt met band en kon weer redelijk normaal lopen dus was helemaal blij. Pijn was ook een stuk minder, maar die band zit niet echt lekker, snijd redelijk in mijn lichaam. Maar heb het er wel voorover omdat ik anders helemaal niets kan. Wel had ik toen ik naar huis reed behoorlijk wat pijn dus ga maandag wel even overleggen met de verloskundige wat nu wijsheid is want heb nog wel steeds pijn en fysio heeft geadviseerd om zoveel mogelijk zittend werk te doen maar dat ik toch wel behoorlijk lastig als verpleegkundige.

vakantie

2008-09-20T09:08:00.011+02:00

Zo wat gaat de tijd weer hard, zo ben je 20 weken zwanger en zo ben je al weer bijna 25 weken zwanger. Hoogste tijd voor een update dus.

Iedereen weet inmiddels dat Joep een echte jongen is en het kwam bij geloof ik niemand als een verassing dit nieuws.

Ik heb weer een week opschool doorgebracht voor mijn opleiding, erg leuk om iedereen weer te zien na ruim 2 maanden. Alleen moet ik wel zeggen dat ik het niet altijd even makkelijk vind om mijn studie met mijn werk te combineren maar dat komt ook omdat ik niet op internet kan en dus weinig kan doen, want de opleiding staat vooral op internet en ik kan wel een heel document tikken op mijn werk maar dan kan ik het niet opslaan ergens dus dat moet ik nu thuis doen. Maar dat komt ook goed ben hard op de goede weg volgens de opleiding.

Zondag 14 september zijn wel gezellig uit eten geweest met mijn ouders, broer, schoonzus en oma ivm de verjaardag van mijn vader. Die is eind september jarig maar dan wordt hij geopereerd aan zijn gebit en dat wordt dan toch wel een beetje lastig eten voor hem dus daarom hebben we het iets naar voren gehaald. Ik ben met het idee gekomen om uit eten te gaan maar er zat voor mij ook wel een andere reden achter dan alleen gezellig, ik wilde namelijk heel graag mijn schoonzus zwanger zien voor ze zou bevallen en aangezien we best ver bij elkaar vandaan wonen en het alle 4 erg druk hebben was dit het perfecte excuus.
Mijn moeder heeft nog een foto gemaakt waar we met onze buiken tegen elkaar aanstaan en daarop kan ik goed zien hoeveel ik nog moet groeien maar geloof niet dat dat echt een probleem gaat worden.

Deze week hebben Richard en ik allebei lekker vrij, heerlijk een beetje bijkomen. Dacht ik maar we hebben een hele drukke week gehad.

Maandag moest ik voor de 24 weken controle naar de verloskundige, alles gaat goed met Joep mijn baarmoeder was 4 cm gegroeid, mijn gewicht iets meer dus moet ik deze week 3 keer naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken om te kijken of ik geen zwangerschapsuiker heb. Ook zijn we nog naar de Karwei geweest om te kijken naar laminaat voor in de slaapkamer in het nieuwe huis, maar we vonden het toch wel iets te duur daar. Toen zijn we boodschappen gaan doen voor dinsdag en woensdag want Fenna kwam een nachtje logeren en dan moet je wel zorgen datje de juiste dingen in huis hebt om te eten.

Dinsdag hebben we Fenna opgehaald na dat ze op de peuterspeelzaal was geweest, Fenna was wel een beetje moe door de nieuwe indrukken op het kinderdagverblijf maar niet te moe om nog gezellig met ons te gaan winkelen. Want Rianne had gezegd dat voor Fenna het ook al een feest is als ze een nieuwe jurk mag uitkiezen. Dus zijn we naar Dordrecht geweest. Fenna zat lekker in de buggy en rustte op deze manier lekker uit. We zijn geslaagd bij de Hennes super leuke roze rok met bruine legging. Wij dachten leuk met een bijpassend bruin shirt maar helaas daar dacht Fenna anders over want die wilde een roze shirt, het shirt dat zij mooi vond kon er ook bij gelukkig. 's Avonds lekker gegeten alleen vond ze het maar gek dat er een grote handdoek op de stoel lag en ze een theedoek als slab moest gebruiken. Ze is toen lekker bij ons onder de douche/ bad geweest. We hebben namelijk een diepe douchebak dus daar hebben we een stop voor gekocht zodat we deze konden vullen met water en mw toch in bad kon. Ze heeft er erg van genoten. Na dat ze in bad was geweest hebben we toch maar even de nieuwe kleren gepast want ze had van mama ook nieuwe kleding meegekregen voor de volgende dag en daarom dachten we dan kan ze ook aan wat ze van ons heeft gehad. Ze vond zichzelf heeeeeel mooi meteen een foto gemaakt natuurlijk en daar ziet die kleine meid er toch wel een stukje ouder uit dan twee en een half.

Fenna ging zonder morren daarna naar bed, ze wist dat ze in het campingbedje moest slapen en dat was natuurlijk wel anders als wat ze gewend is maar ze vond het niet erg. Ik had haar de muziekdoos van Joep gegeven en deze hebben we langer gehoord dan anders maar na een half uurtje was het helemaal stil. Wij waren ook redelijk moe dus lagen er ook bijtijds in maar om kwart voor 1 werden we gewekt door Fenna, ze wilde bij ons liggen. Nadat ze 5 minuten samen met mij onder het dekbed had gelegen en ik totaal niet lekker lag maar ja, sloeg ze me zachtjes waardoor we toch besloten dat Richard op de bank zou gaan slapen en Fenna op zijn plek. Om half 3 werd Fenna weer wakker en wilde ze terug naar haar eigen bed en daar heeft ze toen tot half 6 geslapen en toen werd ze wakker en wilde ze eigenlijk tv kijken maar dat mocht pas als ze nog 1 keer zou gaan slapen en dat wilde ze nog wel alleen dan wel op mijn plek dus ben ik naar de bank verhuisd. Om half 8 werd ze wakker en mocht ze lekker lui wakker worden met kindertv.

Nadat wel lekker hadden ontbeten zijn we richting Den Haag gegaan om naar madurodam te gaan want daar is een sesamstraattentoonstelling wat we wel erg leuk vonden. Fenna vond het erg leuk om te kijken bij de kleine huisjes.

Daarna zijn we naar het sesamstraat gedeelte gegaan, hier hadden ze een huisje met 4 deuren die allemaal open konden. Fenna heeft hier de meeste tijd doorgebracht want dat open en dicht doen van de deuren was toch wel erg leuk.

Er was ook een meet en greet met Bert en Ernie en dan kon je op de foto maar dat zag Fenna niet zo zitten want hoe dichter we in de buurt kwamen hoe meer ze in Richard zijn nek kroop en toen we echt aan de beurt waren begon ze heel hard te schreeuwen en zijn we dus maar snel verder gelopen. Ze heeft nog wel naar ze gekeken maar ze vond het toch maar niets.

Toen gingen we wat drinken bij de speeltuin en daar heeft ze heerlijk lopen ravotten en het blijft waar je kan overal heen gaan met een kind maar de speeltuin blijft het leukste.

Toen mocht Fenna nog een souvenirtje uitzoeken, dus moesten we weer naar sesamstraat. Opdat moment waren Bert en Ernie aan het dansen met de kindjes die er al waren. Fenna dacht dat we daar heen moesten maar gelukkig hoefde dat niet want anders had ze meteen weggegaan. In de souvenirwinkel dachten wij dat ze wel voor de purk knuffel zou gaan maar nee hoor mw wilde een ballon met Elmo erop. Toen we weggingen hebben we nog wel gezwaaid naar Bert en Ernie en dit vertelde ze op weg naar huis ook de hele tijd. Ik vond Bert en Ernie wel een beetje en maar heb wel gezwaaid.

We wilde in de buurt lekker een pannenkoek gaan eten maar het restaurant was daar nog niet open dus zijn we maar naar Barendrecht gereden en hebben we daar lekker een pannenkoek gegeten. Daarna zijn we weer naar huis gegaan, wat ze eigenlijk niet wilde want ze wilde nog wel wat langer bij ons blijven.

Damian en Rianne hadden een heel lekker toetje gemaakt voor na het eten en Damian zou eigenlijk ook helpen met koken maar het was al erg laat dus nu gaat Richard vanavond met Damian koken.

Donderdag moest ik naar het ziekenhuis voor het bloedprikken, wat is dat vervelend zeg. Je bent je hele dag kwijt alleen maar met wachten. Ik moest om half 9 nuchter daar zijn dus ik was er netjes om kwart over 8 toen moest ik nog een half uur wachten tot ik eindelijk aan de beurt was, toen naar huis om te eten en zorgen dat ik om 11 uur weer daar was. Ik was weer netjes op tijd maar nu moest ik 3 kwartier wachten. Daarna zijn we naar de Gamma geweest en hebben we toch laminaat gevonden wat we mooi vonden en dat meteen maar bij Brigitte neer gelegd. Toen moest ik weer eten en om 3 uur weer naar het ziekenhuis. Ik was wel te vroeg maar toen ik aankwam zat er niemand in de wachtkamer en stond ik dus met 5 minuten weer buiten. Ik was wel blij dat het nu wel snel ging. Richard en ik zijn toen een combimagnetron gaan kopen voor het nieuwe huis want we hebben daar wel een over maar geen magnetron wat toch wel erg makkelijk is.

Gisteren hebben we een dagje Zeeland gedaan. Vorig jaar op vakantie hebben we een stel mensen leren kennen en die zijn 2 maanden geleden papa en mama geworden dus moesten we wel even op kraamvisite nu we toch vrij waren. Eerst zijn we naar een meubelboulevard geweest om te kijken naar wat daar de meubelen kosten die leuk vinden. We weten nu dat we daar zeker kunnen slagen. Toen naar Zierikzee was nog even zoeken naar een parkeerplek maar we hebben er een gevonden, we moesten wel betalen maar ach voor 3 en een half uur waren we 2 euro kwijt dus dat vonden we niet zo heel erg. En omdat we nu toch in Zeeland waren hebben we meteen maar een bezoekje aan Perla en Michiel in Vlissingen gebracht. Daar hebben we lekker pannenkoeken gegeten en hadden we voor Kyandro nog een cadeautje omdat we niet op zijn verjaardag waren geweest. We hadden een camper van sesamstraat en hij heeft er meteen al erg leuk mee gespeeld. Moe maar voldaan zijn we weer op huis aan gegaan, waar ik het grootste gedeelte niet van heb meegekregen omdat ik lekker zat te slapen.

20 weken

2008-08-19T22:03:00.005+02:00

Vandaag ben ik precies 20 weken en hebben we dus ook de 20 weken echo gehad, helemaal super om Joep zo te zien bewegen
Dit zijn de echo's die gemaakt zijn

Op de laatste is dus te zien dat Joep een jongen is. We zijn super blij dat we weten wat Joep is en ik ben heel blij dat mijn gevoel klopte want ik had al heel sterk het gevoel dat het een jongen zou worden.

Vond het allemaal wel erg spannend vandaag want was om half 4 vannacht al wakker, en kon gewoon echt niet meer in slaap komen.

Verder heeft richard nog buik foto''s gemaakt vandaag want dat wil ik toch wel elke week doen want voor mijn gevoel groei ik ook elke week

Zaterdag zijn we bij marco en rianne geweest en hebben we gezellig een potje catan gespeeld, alleen jammer van het varen is toch niet mijn ding.

Toen het tien uur was wilde Richard niet nog een potje doen omdat de dames anders zouden instorten nu voelde Rianne en ik ons nog erg goed maar oke we gingen niet verder. Toen zei Rianne dat ze toch tot 11 uur wakker moest blijven om Iris de fles te geven. Toen zie van Rianne of Marco dat we Iris ook meekonden nemen en daar zeiden wij weer geen nee tegen. Snel alle spullen gepakt Gina gebeld voor het campingbedje en met een auto volgeladen zijn we toen naar huis gereden. Iris heeft in eerste instantie bij ons op de kamer gestaan alleen viel ze niet meteen inslaap na de laatste fles en hield ze Richard wakker we hebben haar toen toch maar naar de zijkamer verhuist.

De volgende ochtend hebben we haar langzaam wakker gemaakt voor de fles, we wisten niet of ze er zelf voor kwam (Rianne gaf aan dat ze dat wel doet)

daarna is ze weer heerlijk inslaap gevallen en hebben we haar om half 11 wakker gemaakt om te douchen, dit vond ze wel een beetje anders dan anders. Na de fles van 11 uur was ze weer helemaal versleten

We zijn om 12 uur naar Brigitte gegaan om Iris ook even te laten zien daar werd ze ook erg welkom ontvangen en voor de fles van 3 uur zijn we naar Alewin gegaan die er erg van genoot om deze te geven

tijd gaat snel

2008-08-05T20:48:00.006+02:00

Zo ben vandaag alweer 18 weken zwanger en heb uitgerekend dat ik over 16 weken al met zwangerschapsverlof ga dus het gaat allemaal erg snel.

Heb vandaag ook weer foto's van mijn buik gemaakt en heb het gevoel dat ik ontzettend gegroeid ben in de afgelopen 2 weken.

Kan inmmiddels ook niet lekker meer op mijn buik liggen, als ik dat doe voelt het alsof op iets lig.

Over 2 weken hebben we de 20 weken echo en zullen Richard en ik weten wat joep wordt. We gaan proberen het voor ons te houden maar geloof dat Richard niet zoveel vertouwen in mij heeft wat dat betreft. Ik kan normaal redelijk goed geheimen voor me houden maar dat zijn dan meestal geheimen van andere. Dus ik zal wel zien waar het schip strand. Moet in ieder geval nu nog even geduld hebben

veel gebeurd

2008-07-24T19:46:00.005+02:00

Maandag 14 juli werd ik door Marco gebeld of ik naar Rianne kon komen ivm een zijn broer. Ik wist niet precies wat er aan de hand was maar had door dat ik meteen er heen moest. Ik heb meteen Richard gebeld en die is er ook heen gekomen.

Ik kwam om 5 uur aan en Marco en Rianne gingen meteen weg, Richard kwam om kwart over 5 aan en heeft meteen Iris de fles kunnen geven.

Er was geen eten maar Damian vroeg om een boterham met muisjes, dus hebben Damian en Fenna lekker brood gegeten. Ze waren allebei erg lief en Rianne had beloofd dat ze nog in bad mochten dus toen ze allebei 2 boterhammen ophadden zijn ze lekker in bad geweest en om half 8 lagen ze allebei in bed.

Rinus en Anne Marie kwamen om 8 uur en om 10 uur zijn wij naar huis gegaan.

Ik ga hier niet verder schrijven wat er precies gebeurd is want de mensen die mij persoonlijk kennen weten dit waarschijnlijk wel.

Dinsdag ben ik lekker naar de kapper geweest en is er weer een heel stuk van mijn haar af, ik vind het zelf nog iets te kort maar ach het groeit vanzelf weer aan.

Donderdag en vrijdag heb ik nog gewerkt in het lange land ziekenhuis en toen was mijn opdracht van 7 weken alweer voorbij.

Maandag waren we vrij en zijn we met Damian en Fenna naar de Mac geweest, ze hebben hier erg van genoten en waren allebei heel erg lief. Toen we terug naar huis gingen waren ze allebei zo moe dat ze inslaap zijn gevallen in de auto.
Voor Damian is dit niet zo heel bijzonder, hoewel hij natuurlijk eigenlijk niet meer slaapt overdag maar Fenna slaapt bijna nooit in de auto. Ze waren dan ook toen we thuis kwamen bijna niet wakker te krijgen.

's Middags moest ik naar de verloskundige, Richard was ook mee en hebben we het hartje van Joep luid en duidelijk en heeeel snel horen kloppen. Wat is dat toch een mooi geluid, ik kan bijna niet wachten tot ik Joep kan voelen bewegen want dan voelt het nog echter. Heb nu eigenlijk alleen nog maar last van vermoeidheid en emoties.

's Avonds ging ik samen met mijn schoonzus en schoonmoeder naar de bioscoop het was erg leuk alleen na een half uur kreeg ik een migraine aanval en waren ze zo lief om me thuis te brengen. De aanval had ik gelukkig snel onder controle waardoor ik vrij snel inslaap viel en de volgende dag gewoon kon werken.

Sinds dinsdag werk ik weer in de gevangenis alleen nu in het ziekenhuis. Moet nog erg wennen want ik het heel anders dan ik gewend ben, ik hoef bijna geen basis zorg te doen. Dat is wel weer erg prettig. Ik hoop dat ik snel gewend ben aan hoe ze werken in de gevangenis, maar ga er vanuit dat dit goed komt.

Nachtdienst

2008-07-14T03:20:00.002+02:00

Zo de afgelopen tijd is er weer genoeg gebeurt.

Ten eerste ben ik natuurlijk jarig geweest, van Richard heb ik de WII Fit gehad erg leuk. Probeer er zo veel mogelijk op te staan want het is toch een vorm van bewegen. 's Avonds kwamen mijn schoonouders op bezoek en die hadden ipv een bloemetje 2 rompertjes en een kruikenzak voor me meegenomen.

Zaterdag kwamen Alewin, Aswintha en Peter gezellig bij ons eten. Voor Richard hadden we ook al een vroeg verjaardagscadeau gekocht, Buzz voor de playstation 3. Dit hebben we dus met z'n alle zitten spelen erg leuk. Alleen win ik nooit dus dat is weer jammer.

Ik had een foutje gemaakt met taart bestellen, had dus een halve vlaai te veel besteld dus daar moesten we nog een oplossing voor bedenken. dus heb ik Rianne en Marco gebeld of ze zondag thuis waren. Dat waren ze wel maar ze hadden wel bezoek dus hebben we besloten om daar te eten en dan ook de taart mee te nemen want dat is wel lekker al toetje.

We hebben voor Joep ook lekker geshopt het weekend, we hebben een erg leuk pakje en jasje gekocht.

Ik merk dat ik als ik overdag heb gewerkt nog wel behoorlijk moe ben maar meestal kom ik als ik uit mijn werk kom niet meer aan slapen toe dus ben ik deze week op tijd naar bed gegaan maar daar merkte ik aan het eind van een werk dag helaas ook niet veel van.

Vrijdag hebben we bij Rob en Anouk gegeten, was erg gezellig. Zij hebben ook een WII fit en Richard heeft daar samen met Rob de hele avond spelletjes opgedaan, moet zeggen dat het als toeschouwer er wel grappig uitziet een volwassen man op de fit en dan maar balen als er iets niet lukt.

Nu heb ik nacht dienst, dit is mijn tweede en merk wel dat ik het niet meer zo goed trek als voor mijn zwangerschap. Ik heb gelukkig wel tot half 6 geslapen vandaag maar voel me wel erg moe. Gelukkig si dit ook mijn laatste en ben ik dinsdag en woensdag nog lekker vrij.

Ik heb gelukkig weinig last van mijn migraine op dit moment, wel af en toe last van mijn hoofd maar niet zo heftig. Dus donderdag heb ik voor het laatst acupunctuur. Mag gelukkig altijd bellen als het nodig is.

Dan moet ik nog een dagdienst en een avonddienst en dan heb ik zeven weken in het lange land ziekenhuis gewerkt en is mijn opdracht weer afgelopen. En maandag 21 juli begin ik dan in het Pen ziekenhuis in Scheveningen. Heb er erg veel zin in.

Die maandag mag ik ook weer naar de verloskundige en dan gaan we ook de 20 weken echo plannen.

13 weken

2008-07-01T21:27:00.002+02:00

Vandaag ben ik precies 13 weken zwanger en merk er steeds meer van. Qua kleding draag ik alleen nog maar positie kleding zelfs op mijn werk sinds vandaag. wat een vreselijke broeken zijn dat zeg. Had de hele dag het gevoel alsof mijn broek van mijn kont zakte omdat ie aan de achterkant nog lager is dan een normale broek.

Ook ben ik gewend om met mijn buik overal tegen aan te staan en op te leunen als het nodig is, bijvoorbeeld over een bedhek heen. Elke keer als ik dat gedaan heb dan merk ik dat ik het niet meer moet doen maar tja ben het een beetje boel gewend en dus leer je het niet zomaar af.

Ook had ik vandaag erg veel last van dingen vergeten, het was echt te reg. Moest in korte tijd 3 keer naar de verkoeverkamer en was 2 keer best belangrijke dingen vergeten.

De echo van Joep heb ik voor de opa's en oma's vergroot tot 10x15 cm en heb deze in een lijstje gedaan en deze hebben we vrijdagavond bij mijn schoonouders gebracht. Mijn schoonmoeder zette de echo meteen op een centrale plek in de huiskamer.

Zondag zijn de de echo naar mijn ouders gaan brengen, die waren er ook erg blij mee. Heb een beetje het gevoel dat het nu echter voor ze aan worden is.

Van mijn ouders hebben we voor Joep een heel lief knuffeltje gehad, een poppetje met een vlinderpakje heel schattig. En zonder dat ze het wisten nog in de kleuren die we voor het kamertje bedacht hadden ook.

Toen ik mijn moeder belde om te vragen of we zondag langs konden komen en mee konden eten vroeg ze wat ik eten wilde. Dat had ze beter niet kunnen doen want ik wilde heel graag bruine bonen met spek en stroop eten, had daar al zolang trek in en elke keer dacht ik nee vraag het niet maar nu heb ik het wel gedaan en heb er echt van genoten. Was zo ontzettend lekker.

Ik heb gelukkig bijna geen klachten van Joep alleen ben ik zo moe, hoop dat dat snel een beetje bijtrekt. Heb gelzen dat het met 5 maanden over is dus nog even geduld .

echo

2008-06-23T22:17:00.005+02:00

Vandaag was het zover we kregen de termijn echo, alles gaat goed ik ben precies zover volgens de echo als ik dacht

Joep is vandaag precies 5,5 cm

Verder hebben we nog meer goed nieuws te melden want Rianne (mijn beste vriendin) is vandaag om 8.56 uur bevallen van een prachtige dochter genaamd Iris Dominque

En ik moet zeggen als ik Richard zo zie voel ik me weer net als 4 jaar geleden, helemaal verliefd.

Verder hebben Richard en ik vorige week een nieuwe lease auto voor richard mogen uitzoeken en we hebben gekozen voor een Renault clio estate. Als het goed is komt die in september dus daar moeten we ook nog even geduld voor hebben.

update

2008-06-19T22:30:00.002+02:00

Zo het is al weer een tijdje geleden dat ik iets geschreven heb dus wordt het wel weer tijd voor een update

Van de week zagen Richard en ik een oud klasgenoot van Richard en zij was net bevallen en had een erg leuke luiertas. Eentje waarvan we allebei dachten die is wel erg leuk. Richard is toen maar even gaan vragen waar ze die vandaan had en dat bleek bij een babyzaak in Hoogvliet dus zijn we daar meteen maar heen gegaan en hebben m besteld want ze hadden m niet in de winkel. Nu maar hopen dat ie snel komt.

Ik ben ondertussen mijn lens verloren op straat en had een nieuwe besteld bij de winkel maar toen die binnen was en ik m in wilde doen dacht ik wel die is wel heeeeeel erg groot. Vandaag terug geweest en bleek inderdaad een hele andere dan dat ik had. Gelukkig nam de winkel m terug en wordt de goede besteld.

Vandaag ben ik op gesprek geweest in de gevangenis in Scheveningen om te gaan werken in het penitiar ziekenhuis. Voelde een beetje als naar huis gaan omdat ik 2 jaar geleden ook daar gewerkt heb alleen niet in het ziekenhuis maar op een unit. Ik heb eigenlijk niet echt een gesprek gehad omdat ik degene met wie ik het gesprek had al kende en die wist dat ik al in de gevangenis gewerkt had en het dus aan kan.

Ik werk sinds 9 juni in het lange land ziekenhuis in Zoetermeer, ik moet nu om 5.15 uur opstaan als ik dagdienst heb, erg vroeg dus maar ja moet maar even.

Ik heb morgen en overmorgen nachtdienst en zondag gaan we naar de verjaardag van Alex in Lelystad. Heb er erg veel zin in.

Richard gaan vrijdag op zaterdag nacht naar Basel met vrienden om de wedstrijd te kijken en dan gaat ie zaterdag nacht weer terug dus die zal wel brak zijn zondag maar ja dat is eigen keuze

Maandag hebben we de echo, ik ben erg benieuwd om joep te zien want heb nu nergens last meer van en daardoor twijfel ik soms of het wel echt is. Maar het zal vast goed zijn

acupunctuur

2008-06-08T22:07:00.004+02:00

Donderdag ben ik voor het eerst bij de acupunctuur geweest. Vond het wel een beetje vreemd maar had van meerdere mensen gehoord dat het hun had geholpen met de migraine. Dus waarom bij mij niet.

Eerst moest ik heel veel vragen beantwoorden over wanneer het begonnen was en wat er aan vooraf is gegaan. Nu denkt de acupunturist dat mijn migrain niet echt hormonaal is, aangezien het veel later begon dan mijn menstruatie en dus mijn hormonen. Hij denkt ook dat ikte veel bloed verloren heb en dat moet eerst weer in orde komen.

Na dit alles kreeg ik 6 naalden in mijn benen en 1 in mijn nek en zo moest ik 20 minuten blijven liggen. Had er geen last van, voelde de prikjes wel maar daarna niet meer gelukkig.

Toen ik weg ging zei hij wel van weet niet of het echt effect zal hebben ivm je zwangerschap maar als het niet zo is gaan we na je zwangerschap zeker door. Hij kan namelijk niet alle punten gebruiken die hij normaal gebruikt doordat ik zwanger ben.

Gisteren hebben we geholpen met klussen bij mijn schoonzus. Ik heb 2 kamers gewit en geholpen met de zolder afplakken en de kiertjes witten. Maar ik wist niet hoe zwaar dat is plafonds witten. Ik kon aan het einde van de dag niet meer op mijn knieen zitten doordat ik met afplakken en witten van de zolder veel op mijn knieen gezeten had. Maar het resultaat mag er zeker zijn, het ziet er al weer een stuk frisser uit.

Toen we klaar waren zijn we naar mijn schoonouders gegaan en hebben we lekker gedoucht, toen kwamen ook mijn schoonouders want die waren nog aan het schoonmaken geweest.

Toen is Joep weer vreselijk verwend dooe opa, oma en tante want we hebben van opa een heel handig opbergnet gehad voor speelgoed en dergelijke en van oma en tante hebben we slabbetjes, spuugdoekjes, een badcape en een teigetje tuttel gehad en van tante ook nog een heel leuk speeltje gehad.

een nieuwe start

2008-06-06T21:21:00.002+02:00

Na bijna een hele week heel erg beroerd te zijn geweest. Last van migraine en heeeeeel erg misselijk tot en met overgeven aan toe gaat het gelukkig nu weer een stuk beter met me. Misselijkheid is eigenlijk helemaal over waar ik heel blij mee ben.

Ook heb ik gisteren een gesprek gehad in het ziekenhuis in Zoetermeer op de afdeling chirurgie en daar ga ik maandag beginnen. Zal wel weer even wennen zijn een nieuwe afdeling en nieuwe collega's. Ook moet ik nog even kijken hoe laat ik dan nu de deur uit moet gaan want ga nu tussen 6.15 en 6.30 weg zodat ik rond kwart voor 7 op mijn werk was en me dan kon omkleden en om 7 uur op de afdeling was en kon lezen. Nu zal ik altijd wel eerder op mijn werk zijn maar wil er nu om 7 uur zijn ipv kwart voor 7 dus hoop dat ik net zolaat weg kan. Moet nu alleen weer rekening houden met Spijkenisse uit maar komt goed.

Moest eigenlijk dit weekend nog werken maar dat ging natuurlijk niet lukken als ik maandag kon beginnen dus heb ik donderdag gebeld met de afdeling en heb ik gezegd dat ik een gesprek had en dat als dat goed zou gaan ik daar maandag zou kunnen beginnen en dus dan eigenlijk niet het weekend kan werken. Had ze er wel een beetje mee overvallen. Maar dat is ook wel een beetje hun eigen schuld geweest want ze hadden vorige week al een mailtje naar mijn werk gestuurd dat ze me eigenlijk weg wilde hebben. Dus dacht ik als jullie me weg willen hebben dan kan dat maar dan wel per direct en niet dat ik nog diensten zou moeten draaien omdat zij anders een probleem zouden hebben.

Vandaag was dus mijn laatste dag en werkte met een leuk stel collega's waar ik geen problemen mee gehad heb en vond het daarom toch wel een beetje jammer om weg te gaan maar ben er toch wel heel blij mee, want had dit absoluut niet tot november vol gehouden. Willemijn een van mijn collega's en ook nog een leerling (kon het de afdeling het beste vinden met de leerlingen) toonde veel interesse ook in Joep en mijn stress moment. Dus voelde me vandaag erg op mijn gemak op de afdeling.

Morgen gaan we bij Brigitte helpen met klussen in haar nieuwe huisje en zondag gaan we naar Marco en Rianne waar we echt al weer veel te lang niet zijn geweest.

verloskundige

2008-05-29T19:46:00.002+02:00

gisteren zijn we naar de verloskundige geweest. Officieel de eerste echte stap in mijn zwangerschap. Heb natuurlijk al een echo gehadk dacht maar dat was spoed. Erg spannend dus allemaal, de avond ervoor toch maar even mijn moeder gebeld om te vragen of er echt geen ziektes voor komen in de familie. Daar is gelukkig niets mee aan de hand.

Hele dag heb ik mijn gedachte niet echt bij mijn school kunnen krijgen gelukkig wel iets gedaan gekregen. Om 3 uur was het zover eerst even zoeken waar we nou precies naar binnen moesten want dat had ze wel gezegd maar was het weer vergeten. Even hebben we moeten wachten maar toen waren wij aan de beurt. Het begon met kennismaken en daarna werden er een heleboel vragen gesteld. Ik dacht alles te hebben beantwoord maar toen de vraag kwam of ik ooit geopereerd was heb ik gezegd alleen aan mijn keelamandelen maar later bedacht ik me dat ik ook 2 keer aan mijn pols geopereerd ben. Lekker slim van me.

Na alle vragen te hebben gehad werd ik gewogen, heel fijn moment, mijn bloeddruk gemeten en werd er bloed afgenomen. Daarna heeft de verloskundige nog mijn buik gevoeld of er al iets te voelen was maar het is nog te klein.

We hadden ook nog een afspraak bij een kinderdagverblijf dus daar zijn we ook heen geweest. Zag er allemaal goed uit niet zo groot ze hebben 1 baby en 2 peuter groepen. Er zit ook een kinderdagverblijf dat meer flexibel is, daar kan je per maand op andere dagen je kinderen brengen. En dat is voor mij wel weer handig aangezien ik geen vast rooster heb. Daar ga ik volgende week kijken en daar hebben ze maar 2 groepen.

Heb vandaag ook gebeld voor een termijnecho die heb ik 23 juni moet dus nog een maandje geduld hebben voor we joep weer kunnen zien. 25 juni moet ik ook weer naar de verloskundige dus druk weekje dan want Rianne is in die week ook uitgerekend van haar derde kindje.

shoppen

2008-05-25T12:53:00.005+02:00

Donderdag belde mijn schoonmoeder om te vragen of we vrijdag kwamen vetkleppen (broodjes kroket en frikadel eten)

Ik moest eigenlijk werken vrijdag maar door de stress van donderdag werd ik wakker met hoofdpijn die niet over ging dus heb ik me ziek gemeld. Ontzettend veel geslapen en daarna heb ik nog wat aan mijn studie kunnen doen. Eind van de middag naar mijn schoonouders gereden en lekker gegeten. Ik wilde daarna nog even naar Zuid plein om een beetje te kijken. Richard wilde niet mee maar mijn schoonmoeder en schoonzus wel. Dus gingen we gezellig met z'n drieen naar Zuid plein. Daar hebben we lekker geshopt en heb ik van mijn schoonmoeder 2 zwangerschapshirtjes gekregen en heeft Brigitte een super lieve slaapzak en 2 mutsjes gekocht voor Joep. Zelf heb ik ook nog 2 shirtjes gekocht het was dus een zeer geslaagde avond. Was hierna wel weer erg moe dus daarna lekker naar huis en naar bed.

De volgende dag gingen mijn schounouders en schoonzus meubel shoppen en wij gingen gezellig mee. We hebben flink wat ideeen opgedaan en hebben ook nog een slaapkamer gekocht voor in het nieuwe huis. Dat wilde we al maar wilde eerst nog wachten maar we vonden deze erg mooi.

stress

2008-05-22T19:53:00.004+02:00

Vandaag ben ik 7 weken en 2 dagen.

Ik heb vandaag een soort stress meegemaakt die ik nooit meer hoop mee te maken. Ik had wat bloedverlies toen ik naar het toilet ging. Compleet over mijn toeren ging ik naar de leidinggevende wist echt even niet meer wat ik moest doen. Heb toen bedacht dat ik de verloskundige moest bellen, zij gaf aan dat ze wel een echo voor me wilde regelen in het Ruwaard van Putten. Maar omdat ik aan het werk was in het MCRZ was dat niet handig en zei ik dit. Ze gaf aan dat ik daar naar de gynaecologie moest bellen en vragen of ik terecht kon. Gelukkig kon ik een half uurtje later terecht. Snel wat gegeten want had honger en toen Richard gebeld. Die dit natuurlijk ook helemaal niet verwacht had, dus ook flink geschrokken. Ik was al een paar keer naar toilet geweest en gelukkig was er niets meer te zien. Duurde even voor ik aan de beurt was maar toen ik eindelijk mocht en ze een echo van Joep maakte en ik het hartje kon zien kloppen was ik zo ontzetten blij en opgelucht. Dit is het resultaat, een witte vlek.

Op dit moment is het hartje net zo breed als de witte vlek, was wel heel apart om te zien. Ook heel erg mooi omdat ik weet dat dit ons kindje is.

Volgende week moet ik naar de verloskundige ben benieuwd wat ik daar allemaal te horen krijg. Daarna gaan we ook kijken bij een kinderdag verblijf want daar moet je ook vroeg bij zijn

longafdeling

2008-05-17T21:54:00.002+02:00

Donderdag heb ik een gesprek gehad met mijn accountmanager van care 4 care en de longafdeling. Ik had voor mijn vakantie al 2 gesprekken gehad met de leidinggevende van de longafdeling. Hier in kwam naar voren dat er nog een aantal punten waren waar ik aan moest werken. Ik ben hier mee aan het werk gegaan en hier zat duidelijk wel een positieve lijn in. Donderdag kwam naar voren dat ik nog te weinig kennis heb van longziekten om me ook nog te kunnen verdiepen in de longoncologie. Dus daarom er is besloten dat care 4 care gaat zoeken naar een nieuwe opdracht in een ander ziekenhuis.

Het kwam toch wel als een schok voor me omdat ik het gevoel had dat het beter ging. Wel heb ik aangegeven dat ik longziekte een moeilijk ziektebeeld vind, maar dat ik er absoluut voor wil gaan. Doordat ik het gevoel had dat het beter ging had ik ook niets tegen care 4 care gezegd over de gesprekken met de leidinggevende van de long.

Na het gesprek met care 4 care en de leidinggevende heb ik ook nog gesproken zonder de leidinggevende. Hierin kwam vooral naar voren dat ik te afwachtend ben geweest. Hier wil ik absoluut nog mee aan de slag.

Omdat ik zelf ook nog wat vragen had naar aanleiding van het eerste gesprek ben ik nog een keer met de leidinggevende ingesprek gegaan om precies aan te geven op welke punten ik mezelf nog kan verbeteren. Wat ik wel vervelend vond was dat ze aankwam met punten die in de eerste 2 weken van mijn opdracht gebeurt zijn en wat inmiddels ook niet meer gebeurt.

Ik denk dat het grootste probleem is dat ik eingelijk niets met het ziektebeeld heb en dat ik heel veel moeite heb om in het team te komen. En ik heb heel veel moeite met het team omdat zij moeite met mijn eerste indruk hebben. De dag dat ik binnen kwam was iedereen erg druk en daar ging ik in mee en dat is niet opprijs gesteld. Hierdoor ergeren sommige collega's zich aan me, ik ben nu een heel stuk rustiger op de afdeling, alleen durf ik nu bijna niets te zeggen omdat ik niet wil dat ze me een bemoeial vinden. Wat sommige dus wel denken.

Doordat ik zo'n moeite met het ziektebeeld en het team heb vind ik het lastig om te werken. Ik ga gelukkig nog wel met plezier naar mijn werk en hoop dat dit ook nog lang blijft maar heb erg veel moeite met de pauzes, dan zit ik toch niet helemaal op mijn gemak. Dus ben wel blij dat ik eerder weg ga dan eind november, maar voelt toch wel een beetje als een mislukking en dat is niet prettig. Alhoewel ik het wel weer fijn vind dat ze het zo snel gezegd hebben. Het is allemaal een beetje dubbel en dat maakt het ook zo lastig.

Vandaag wel lekker gewerkt alleen werd er iemand niet lekker en werd het behoorlijk druk. Wel alles netjes voor de avonddienst kunnen afronden. Hoop dat het morgen en overmorgen beter wordt.

werken

2008-05-13T19:30:00.003+02:00

Vandaag na 2 weken vrij geweest te zijn, op 3 dagen school na, moest ik vandaag weer werken.
Het viel me wel zwaar omdat ik voor mijn vakantie nog aan het wennen was aan de afdeling en nu natuurlijk ook nog. Gelukkig had ik het wel snel weer te pakken. Was alleen even bang want er is een patient met open TBC dus maar even gevraagd of dat kwaad kon als je zwanger bent en dat kon het gelukkig niet.

Dus het ene hoofd van de afdeling weet nu ook dat ik zwanger ben. Ben benieuwd want donderdag heb ik een gesprek met hun en care 4 care.

Halverwege de dag was ik wel erg moe maar nu gaat het wel weer gelukkig. Nog 2 dagen en dan ben ik 1 dagje vrij, maar dan komt de taxateur langs. Gelukkig komt ie pas om 3 uur dus heb groot deel van de dag voor mezelf.

Gisteren hebben Richard en ik besloten om het nieuws van de zwangerschap op hyves te zetten. Was vanmorgen al erg benieuwd of er op gereageerd was maar dat was niet zo. Maar toen ik vanmiddag thuis kwam had ik 8 mailtjes met reacties. Erg leuk allemaal.

Ga nu lekker genieten door helemaal niets meer te doen vanavond behalve lekker optijd naar bed gaan

vertellen

2008-05-11T21:57:00.002+02:00

Vandaag zijn we naar mijn oma, mijn ouders en Sander en Carina geweest en hebben we het ze verteld.

Eerst zijn we naar mijn oma gegaan die erg blij voor ons was, toen kwamen ook mijn oom en tante langs bij mijn oma dus die hebben het ook meteen gehoord. Wat natuurlijk wel apart is omdat mijn ouders het nog niet wisten. Gelukkig was dat de volgende stop op ons kleine rondje Nederland.

Mijn ouders waren ook erg blij voor ons. Mijn moeder had wel al een vermoedde. Dat had ik ook wel door want elke keer als ze belde vroeg ze er bijna wel naar. Bij mijn ouders heb ik mijn broer gebeld die het ook erg leuk nieuws vond dat hij oom werd. Hij wordt half oktober papa, erg leuk dus. Ook heb ik geprobeerd mijn oom te bellen, ik ben zijn lievenings nicht en dat is dus toch wel een beetje speciaal, maar die was niet thuis.

Na dat we gezellig bij mijn ouders in de tuin hebben gezeten zouden we naar huis gaan maar we bedachten ons en wilde het ook wel aan Sander en Carina vertellen.

Dus belde ik ze thuis op en vroeg of ze even tijd voor ons hadden. Ze zouden eigenlijk met een half uurtje weggaan en het huis was een rommeltje. Toen ik zei dat we maar even kwamen hadden ze natuurlijk ook hun vermoedens.

Toen we daar aankwamen en ik op Sander afliep om hallo te zeggen keek hij me al vragend aan en kon ik alleen maar bevestigen. Ook zij waren natuurlijk heel blij voor ons, ook dat het zo snel was gegaan.

Nu weet ongeveer iedereen het gelukkig. Martine en Martin zijn het te weten gekomen doordat ik een sms’je naar Rianne stuurde of ze een boekje van Nijntje wilde meenemen van haar werk zodat we dat aan onze ouders konden geven. Rianne had haar telefoon niet bij haar dus haar Broer Alexander las het berichtje voor en toen kan Rianne niet zeggen dat ze het niet wist.

Onderweg naar huis nog een keer mijn oom gebeld die was toen wel thuis. Hij vond het geweldig nieuws en moest het echt even op zich in laten werken. Had ook sterk het vermoeden dat hij emotioneel was. Nu is het een de Swart en als die iets niet laten merken zijn het hun emoties maar het feit dat hij echt even niet wist wat hij zeggen moest zei voor mij genoeg

babyspullen

2008-05-10T21:32:00.011+02:00

We zijn vandaag naar een grote babywinkel geweest en hebben daar eingelijk wel heel veel leuke spulletjes gezien die we wel willen hebben voor Joep

De babykamer

De kinderwagen

De reiswieg

De Box

Het badje

De wipper

Een leuke muziekmobiel

Maxicosi

Het logeerbedje

Dat wordt dus flink sparen voor alle spulletjes die we willen hebben want dit is toch wel wat we hebben willen.

Nu ga ik er nog maar even van dromen

5de week

2008-05-09T22:19:00.007+02:00

Deze week ben ik behoorlijk druk geweest.

Maandag lekker vrij genoten van het weer en een beetje aan school gewerkt

Dinsdag, woensdag en donderdag ben ik naar school geweest. Het was weer erg gezellig. Moet nog wel wat dingen gaan doen maar dat komt goed.

Donderdag avond kwam de informatrice van moeders voor moeders langs om alles uit te leggen. Moest ook een test gedaan worden en die was meteen al super positief. Wat weer meer zekerheid geeft.

Omdat er nu 2 kratten met elk 4 kratten in de huiskamer staan hebben we besloten om het ook meteen maar aan mijn schoonouders te vertellen. Die waren dol enthousisast.

Vandaag heb ik lekker rustig aan gedaan, ben wel naar de sportschool gegaan maar daarna is er verschrikkelijk weinig uit mijn handen gekomen. Ben op het balkon in slaap gevallen en daarna was het helemaal drama.

Nu word ik lichtelijk gek van de warmte maar ja ik geniet er overdag wel van.

Met hemelvaart hebben we de eerste kleertjes gekocht en die heb ik nog niet online staan dus bij deze

Vlissingen

2008-05-04T22:07:00.006+02:00

Vandaag hebben we een heerlijke dag gehad met Perla, Michiel en Kyandro.

We moesten vanmorgen vroeg vertrekken, 10.30 uur dus viel eigenlijk wel mee maar had een slechte nacht gehad dus sliep eindelijk een beetje toen de wekker ging.

Om 12 uur kwamen we aan bij Perla die al heerlijk in het zonnetje zat te genieten, Kyandro was net naar bed. Perla vroeg hoe het met ons was en ik was behoorlijk misselijk en toen ik dat vertelde ging er een enorme bel bij Perla rinkelen en ze vroeg of ik zwanger was. Nou krijg ik op zulke momenten een heel rood hoofd en hebben het dus maar verteld. Ook dat het heel pril is nog. Richard en ik zijn er lekker bij gaan zitten en Perla had lekker zeeuwse bolussen, maar omdat ik misselijk was hoefde ik niet meteen. Een uurtje later dachten we dat Kyandro wakker aan het worden was maar dat was uit eindelijk niet zo. Maar we hadden alles al binnen gezet en hebben toen lekker aan de tafel zitten kletsen.

Om half 2 kwam Michiel thuis en was Kyandro net wakker. Michiel ging zich omkleden en nam meteen Kyandro mee naar beneden. Perla had al gezegd dat Kyandro tegenwoordig gaat huilen als er vreemde mensen in huis zijn. Ze had niets te veel gezegd en Kyandro wilde niets van ons hebben. Na dat hij lekker zijn fruithap op had gingen we lekker naar de boulevard, Kyandro zat toen in de gang terwijl Michiel de kinderwagen uit de auto pakte. Richard heeft Kyandro toen opgepakt en van af dat moment was alles koek en ei tussen Kyandro en ons.

Na heerlijk te hebben gewandeld over de boulevard zijn we op een terrasje wat gaan drinken en knabbelen. Daarna zijn we naar een koffie en thee zaakje gegaan waar ze hele lekkere koffie en thee schenken en ook heel lekker gebak hebben.

Toen het 5 uur was zijn we terug naar het huis van Perla en Michiel gegaan waar wij afscheid hebben genomen en lekker naar huis zijn gegaan.

Moe maar erg voldaan ga ik nu denk ik maar lekker naar mijn bed

migraine

2008-05-04T00:48:00.002+02:00

Vandaag (inmiddels gisteren) zijn Richard en ik wezen sporten. Was wel weer even lekker beetje op de crosstrainer en de fiets bezig geweest

Toen we thuis waren kwam mijn schoonvader om het kastje in de badkamer te maken.

Ik voelde me een beetje moe dus dacht ik ga even liggen. Voordat ik ging liggen had ik al een beetje vreemd gevoel in mijn hoofd maar wilde nog niets innemen.

Toen werd ik na 3 kwartier wakker met heftige migraine. Durf alleen niet zomaar iets te gebruiken dus heb ik eerst paracetamol genomen maar dat hielp niet dus en het werd alleen maar heftiger. Had voor me gevoel zelfs af en toe hartkloppingen en dat was niet fijn.

Dus toch maar imigran gespoten omdat het zo heftig was. Er is niet genoeg bewijs dat het schade aanricht aan Joep gelukkig. Alleen ging de pijn niet weg en viel ik niet in slaap, was dus best wel heftig. Op een gegeven moment werd ik beetje wild en viel ik daarna eindelijk inslaap. Nu is het wel weer over heb alleen nog beetje zwaar gevoel maar ga proberen weer lekker te gaan slapen.

Morgen (vandaag dus) gaan we naar Perla en Michiel die wonen in Vlissingen vlakbij de boulevard dus gaan wel lekker genieten van het zonnetje

weer een dag verder

2008-05-02T18:02:00.003+02:00

Ben nu 4 weken en 4 dagen zwanger. Het idee begint iets meer te wennen maar blijft toch een beetje vreemd.

We hebben vandaag getekend voor de verkoop van ons huis, vond het wel fijn om gedaan te hebben omdat dit weer een zorg minder is.

De koper is nog komen kijken met zijn hele familie. Gelukkig waren ook die erg enthousiast.

In mijn vorige blog heb ik geschreven dat ik het mijn beste vriendin Rianne heb verteld. Ik moet even voor mezelf en voor andere iets duidelijk maken. Martine de tweelingzus van Rianne is mijn andere beste vriendin. Die had ik het ook graag al willen vertellen alleen kan zij absoluut geen geheimen bewaren daarom heb ik het haar nog niet verteld.

Vanavond gaan we naar het bruiloftsfeest van Eelco en Esther. Ben wel beniuwd hoe ze eruit zullen zien.

Zwanger

2008-05-01T19:42:00.000+02:00

Sinds 29 april weet ik dat ik zwanger ben, ik geloof het nog steeds niet helemaal maar ik heb een clear blue digitale zwangerschapstest gedaan en daar stond op "zwanger" .

We hebben het mijn beste vriendin Rianne met koninginnedag verteld die was heel blij voor ons. Ze heeft het ook haar man verteld en die was ook heel erg blij.

Richard heeft het vandaag een smsje gestuurd naar zijn beste vriend zodat die het ook weet.

We zijn vandaag naar de prenatal geweest en hebben de eerste kleertjes gekocht, dit maakt het al iets werkelijker

Maandag heb ik een afspraak bij de huisarts om het te vertellen en om te vragen welke medicijnen ik wel en niet meer mag gebruiken.

Ik kan niet wachten tot ik een afspraak heb bij de verloskundige en het hartje kan horen